Warszawa 14.11.2026, g. 19:00
od 30.00 pln
Program ułożony jest z sześciu mocno skontrastowanych kompozycji twórców z Polski, Ukrainy, Czech, Argentyny i Serbii. Trzy spośród utworów dedykowane są Baltic Neopolis Orchestra, a każdy ukazuje odmienne spojrzenie na niezwykły splot instrumentów, jakim jest kameralna orkiestra smyczkowa. To właśnie w jej brzmieniu kompozytorzy odnajdują środek, dzięki któremu mogą wyrażać głębokie emocje, wspominać historię, ale też porywać słuchaczy do tańca i muzycznej zabawy, w której pobrzmiewają echa ludowych tradycji.
Program:
Paweł Łukaszewski
Sinfonietta
na orkiestrę smyczkową [10’]
Walentyn Sylwestrow / Valentin Silvestrov
Cicha muzyka / Silent Music
na orkiestrę smyczkową [11’]
Sylvie Bodorová
Concerto dei fiori
na skrzypce i orkiestrę smyczkową [13’]
**** przerwa [20’]
Marcelo Nisinman
13 wariacji na temat polskiej melodii
na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę smyczkową [12’]
Aleksandar Simić
In Memoriam
na orkiestrę smyczkową [5’]
Mikołaj Piotr Górecki
Atlantis op. 72
na 15 instrumentów smyczkowych [12’] – prawykonanie
Wykonawcy:
Baltic Neopolis Orchestra
Emanuel Salvador – skrzypce, dyrektor artystyczny orkiestry
Piotr Więcław – wiolonczela
Baltic Neopolis Orchestra
Baltic Neopolis Orchestra to kameralna orkiestra smyczkowa założona w 2008 roku w Szczecinie. Od początku działalności zespół zagrał setki koncertów w blisko 30 krajach Europy i Azji, występując zarówno w renomowanych salach koncertowych, jak i podczas międzynarodowych festiwali. Koncertmistrzem i dyrektorem artystycznym orkiestry jest Emanuel Salvador, a współzałożycielką i altowiolistką – Emilia Goch Salvador. Honorowym dyrektorem artystycznym zespołu jest wybitny skrzypek Vasko Vassilev.
Baltic Neopolis Orchestra współpracowała z uznanymi artystami, m.in. Danielem Stabrawą, Jakubem Jakowiczem, Leszkiem Możdżerem, Urszulą Kryger i Danielem Rowlandem. Dorobek fonograficzny zespołu obejmuje 10 albumów, w tym nagrodzoną Fryderykiem płytę Musica Sacra 5 Pawła Łukaszewskiego oraz album Polish Concerti vol. 1 z utworami skomponowanymi specjalnie dla orkiestry. Zespół łączy klasyczny repertuar z odważnymi projektami artystycznymi i edukacyjnymi.
Emanuel Salvador – skrzypce, dyrektor artystyczny orkiestry
Uznany przez magazyn The Strad za „jednego z najwybitniejszych portugalskich skrzypków swojego pokolenia”, występuje jako solista, kameralista i koncertmistrz na scenach Europy, Azji oraz obu Ameryk. Koncertował m.in. w Tokyo Opera City, Jiangxi Arts Centre, Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, Nezahualcóyotl Hall w Meksyku i National Auditorium w Madrycie. Jest laureatem prestiżowych konkursów i stypendiów, m.in. Isolde Menges Competition, Jovens Músicos oraz Fundacji Gulbenkiana. Absolwent Guildhall School of Music and Drama i Royal College of Music w Londynie. Jako solista współpracował z ponad 30 orkiestrami na świecie, a jako kameralista z wybitnymi artystami, m.in. Danielem Stabrawą i Konstantinem Heidrichem. Był koncertmistrzem Orquestra do Norte oraz Baltic Neopolis Orchestra, współpracował także z czołowymi orkiestrami Hiszpanii, Portugalii i Korei Południowej. Jest dyrektorem artystycznym festiwali Guimarães Clássico i Szczecin Classic. Gra na skrzypcach J.B. Cerutiego z 1802 roku.
Piotr Więcław – wiolonczela
Wiolonczelista, kameralista i pedagog, absolwent Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie prof. Krzysztofa Sperskiego i dr hab. Tadeusza Samerka (dyplom z wyróżnieniem). Laureat krajowych i międzynarodowych konkursów wiolonczelowych oraz kameralnych, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Wiolonczelowego we Wrocławiu i Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. Johannesa Brahmsa w Gdańsku. Koncertował w wielu krajach Europy jako lider sekcji wiolonczel Bałtyckiej Filharmonii Młodzieżowej pod dyrekcją Kristiana Järviego. Od 2011 roku kieruje sekcją wiolonczel Filharmonii Gorzowskiej, z którą wielokrotnie występował także jako solista. Od 2014 roku jest członkiem Baltic Neopolis Quartet, a od wielu lat współtworzy również projekty Baltic Neopolis Orchestra, z którą regularnie koncertuje w kraju i za granicą.
Organizatorem wydarzenia jest Stowarzyszenie Baltic Neopolis Orchestra. Partnerem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Program:
Paweł Łukaszewski
Sinfonietta
na orkiestrę smyczkową [10’]
Walentyn Sylwestrow / Valentin Silvestrov
Cicha muzyka / Silent Music
na orkiestrę smyczkową [11’]
Sylvie Bodorová
Concerto dei fiori
na skrzypce i orkiestrę smyczkową [13’]
**** przerwa [20’]
Marcelo Nisinman
13 wariacji na temat polskiej melodii
na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę smyczkową [12’]
Aleksandar Simić
In Memoriam
na orkiestrę smyczkową [5’]
Mikołaj Piotr Górecki
Atlantis op. 72
na 15 instrumentów smyczkowych [12’] – prawykonanie
Wykonawcy:
Baltic Neopolis Orchestra
Emanuel Salvador – skrzypce, dyrektor artystyczny orkiestry
Piotr Więcław – wiolonczela
Baltic Neopolis Orchestra
Baltic Neopolis Orchestra to kameralna orkiestra smyczkowa założona w 2008 roku w Szczecinie. Od początku działalności zespół zagrał setki koncertów w blisko 30 krajach Europy i Azji, występując zarówno w renomowanych salach koncertowych, jak i podczas międzynarodowych festiwali. Koncertmistrzem i dyrektorem artystycznym orkiestry jest Emanuel Salvador, a współzałożycielką i altowiolistką – Emilia Goch Salvador. Honorowym dyrektorem artystycznym zespołu jest wybitny skrzypek Vasko Vassilev.
Baltic Neopolis Orchestra współpracowała z uznanymi artystami, m.in. Danielem Stabrawą, Jakubem Jakowiczem, Leszkiem Możdżerem, Urszulą Kryger i Danielem Rowlandem. Dorobek fonograficzny zespołu obejmuje 10 albumów, w tym nagrodzoną Fryderykiem płytę Musica Sacra 5 Pawła Łukaszewskiego oraz album Polish Concerti vol. 1 z utworami skomponowanymi specjalnie dla orkiestry. Zespół łączy klasyczny repertuar z odważnymi projektami artystycznymi i edukacyjnymi.
Emanuel Salvador – skrzypce, dyrektor artystyczny orkiestry
Uznany przez magazyn The Strad za „jednego z najwybitniejszych portugalskich skrzypków swojego pokolenia”, występuje jako solista, kameralista i koncertmistrz na scenach Europy, Azji oraz obu Ameryk. Koncertował m.in. w Tokyo Opera City, Jiangxi Arts Centre, Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, Nezahualcóyotl Hall w Meksyku i National Auditorium w Madrycie. Jest laureatem prestiżowych konkursów i stypendiów, m.in. Isolde Menges Competition, Jovens Músicos oraz Fundacji Gulbenkiana. Absolwent Guildhall School of Music and Drama i Royal College of Music w Londynie. Jako solista współpracował z ponad 30 orkiestrami na świecie, a jako kameralista z wybitnymi artystami, m.in. Danielem Stabrawą i Konstantinem Heidrichem. Był koncertmistrzem Orquestra do Norte oraz Baltic Neopolis Orchestra, współpracował także z czołowymi orkiestrami Hiszpanii, Portugalii i Korei Południowej. Jest dyrektorem artystycznym festiwali Guimarães Clássico i Szczecin Classic. Gra na skrzypcach J.B. Cerutiego z 1802 roku.
Piotr Więcław – wiolonczela
Wiolonczelista, kameralista i pedagog, absolwent Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku w klasie prof. Krzysztofa Sperskiego i dr hab. Tadeusza Samerka (dyplom z wyróżnieniem). Laureat krajowych i międzynarodowych konkursów wiolonczelowych oraz kameralnych, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Wiolonczelowego we Wrocławiu i Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. Johannesa Brahmsa w Gdańsku. Koncertował w wielu krajach Europy jako lider sekcji wiolonczel Bałtyckiej Filharmonii Młodzieżowej pod dyrekcją Kristiana Järviego. Od 2011 roku kieruje sekcją wiolonczel Filharmonii Gorzowskiej, z którą wielokrotnie występował także jako solista. Od 2014 roku jest członkiem Baltic Neopolis Quartet, a od wielu lat współtworzy również projekty Baltic Neopolis Orchestra, z którą regularnie koncertuje w kraju i za granicą.
Organizatorem wydarzenia jest Stowarzyszenie Baltic Neopolis Orchestra. Partnerem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Warszawa 18.11.2026, g. 19:00
od 70.00 pln
Muzyka sprzyja kontemplacji miejsc uznanych za święte i zadumie nad tym, jak wiele zniszczył człowiek. Spróbuj opiewać okaleczony świat to oparta na słynnym wierszu Adama Zagajewskiego najnowsza kompozycja Zygmunta Krauze, nawołująca do zachwytu codziennością. II Koncert fortepianowy Krauze, inspirowany podróżami twórcy, wyraża podziw i szacunek dla różnorodności kulturowej świata. IV Symfonia Gustava Mahlera ilustruje tęsknotę za idylliczną, dziecięcą wizją Nieba, którą przełamuje zawoalowana ironia kompozytora.
Program:
Zygmunt Krauze
Spróbuj opiewać okaleczony świat
na sopran i orkiestrę [12’] – prawykonanie
słowa: Adam Zagajewski
II Koncert fortepianowy [35’]
**** przerwa [20']
Gustav Mahler
IV Symfonia G-dur
na sopran i wielką orkiestrę symfoniczną [54’]
słowa w IV części: tekst pieśni ludowej Das himmlische Leben ze zbioru Cudowny róg chłopca / Des Knaben Wunderhorn
Wykonawcy:
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Yaroslav Shemet – dyrygent, dyrektor artystyczny orkiestry
Joanna Kędzior – sopran
Zygmunt Krauze – fortepian
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Orkiestra działa nieprzerwanie od 1945 roku i od samego początku swojej działalności brała udział w wielu polskich i zagranicznych festiwalach muzycznych. Stale obecna jest m.in. na festiwalach: Warszawska Jesień, Wratislavia Cantans czy Muzyka w Starym Krakowie. Spośród zagranicznych festiwali gościła m.in. w La Chaise Dieu, Sion-Valais, Pradze, Ruse, Lucce, Halle, Kilonii, Ostrawie, Wiedniu, Linzu, Berlinie, Lizbonie, Mariańskich Łaźniach, Brnie, Warnie, Atenach, Taipei i Barcelonie.
Orkiestra dokonała światowych prawykonań ponad 80 utworów, takich kompozytorów jak H.M. Górecki, K. Penderecki, W. Kilar, T. Baird, A. Dobrowolski, A. Glinkowski, J.W. Hawel, E. Knapik, A. Lasoń, A. Nowak, J. Świder.
Zespół odbył ponad 200 tras zagranicznych, koncertując w całej Europie, a także w Japonii, Korei Południowej i na Tajwanie.
W dorobku płytowym orkiestry znajduje się ponad 40 nagrań dla polskich i światowych wytwórni. Ogromnym dokonaniem fonograficznym stały się nagrania wszystkich dzieł symfonicznych, wokalno-orkiestrowych i kantatowo-oratoryjnych K. Szymanowskiego.
Yaroslav Shemet – dyrygent, dyrektor artystyczny orkiestry
Jest jednym z najbardziej cenionych dyrygentów symfoniczno-operowych w Polsce, wyróżnianym za umiejętność budowania zespołów orkiestrowych i klarowne, architektonicznie przemyślane interpretacje. Dysponując bogatym doświadczeniem w repertuarze symfonicznym i operowym, pełni funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Śląskiej w Katowicach oraz dyrektora muzycznego Opery Bałtyckiej w Gdańsku, będąc najmłodszym dyrektorem w historii obydwu instytucji. W latach 2020–2022 był pierwszym dyrygentem gościnnym Neue Philharmonie Hamburg, a w sezonie 2020/2021 sprawował funkcję dyrygenta naczelnego Orkiestry Symfonicznej INSO-Lwów Narodowej Filharmonii we Lwowie.
Za pulpitem dyrygenckim stoi od 13 roku życia, rozwijając od wczesnych lat międzynarodową karierę koncertową w Europie i Azji. Współpracował z wieloma czołowymi zespołami w Polsce i Europie. Występował w takich salach, jak Elbphilharmonie w Hamburgu, Konserthuset w Sztokholmie, Shanghai Grand Theatre czy Harbin Opera House, a także na festiwalach w Bayreuth, Monachium i Hongkongu.
Joanna Kędzior – sopran
Sopranistka. Studiowała na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie śpiewu Izabeli Kłosińskiej oraz w Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie Wojciecha Maciejowskiego.
Jest laureatką konkursów, takich jak 9th Veronica Dunne International Singing Competition w Dublinie (II miejsce i nagroda specjalna), 57 Międzynarodowy Konkurs Tenor Viñas (finalistka) czy Konkurs Wokalny im. Rudolfa Petráka na Słowacji (I miejsce i nagroda specjalna).
Brała udział w licznych kursach mistrzowskich i studiowała m.in. u Matthiasa Rextrotha, Eytana Pessena, Matjaža Robavsa, Mietty Sighele, Helmuta Deutscha, Paula Plummera, Hedwig Fassbender, Tobiasa Trunigera, Brendy Hurley, Olgi Pasiecznik, Jolanty Żmurko, Ramóna Vargasa i Johna Fishera.
W 2019 roku wykonała rolę Alciny we współczesnej operze Mariusa Felixa Lange Der Gesang der Zauberinsel na Salzburger Festspiele. W latach 2020–2022 była związana z Wiener Staatsoper. Wykonywała takie role, jak Musetta w La bohème Pucciniego, Donna Anna w Don Giovannim Mozarta, Gilda w Rigoletcie Verdiego, Adina w L’elisir d’amore i tytułowa Łucja w Lucia di Lammermoor Donizettiego.
Zygmunt Krauze – fortepian
Autor 10 oper, ponad 100 kompozycji symfonicznych, kameralnych i solowych. Jego twórczość inspirowana była początkowo przez dzieła malarza Władysława Strzemińskiego i zwana muzyką unistyczną. Ewoluowała następnie w kierunku inspiracji twórczością ludową, by w kolejnych dekadach stać się bardziej ekspresyjną. W takich utworach, jak Tableau Vivant (stan wojenny w Polsce), Arabesque (wojna w Algierii), De ira, de dolore (wojna w Ukrainie), Exodus (problem migracji z Afryki), a zwłaszcza w Children’s Requiem, poświęconemu dzieciom zabitym w wojnach i konfliktach zbrojnych XXI wieku, Krauze odzwierciedla dramaty ludzkie, społeczne i niezgodę na agresję na świecie.
Był profesorem kompozycji Akademii Muzycznej w Łodzi i Warszawie oraz visiting professor Yale University, ESMUC (Barcelona) i eminent corresponding professor Keimyung University (Daegu). Jako pianista występował w większości krajów Europy, obu Ameryk i Azji, dając recitale muzyki nowej oraz grając z orkiestrami swoje koncerty fortepianowe. W 1967 roku założył zespół Warsztat Muzyczny (Music Workshop), z którym przez ponad 25 lat koncertował na trzech kontynentach.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Program:
Zygmunt Krauze
Spróbuj opiewać okaleczony świat
na sopran i orkiestrę [12’] – prawykonanie
słowa: Adam Zagajewski
II Koncert fortepianowy [35’]
**** przerwa [20']
Gustav Mahler
IV Symfonia G-dur
na sopran i wielką orkiestrę symfoniczną [54’]
słowa w IV części: tekst pieśni ludowej Das himmlische Leben ze zbioru Cudowny róg chłopca / Des Knaben Wunderhorn
Wykonawcy:
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Yaroslav Shemet – dyrygent, dyrektor artystyczny orkiestry
Joanna Kędzior – sopran
Zygmunt Krauze – fortepian
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Orkiestra działa nieprzerwanie od 1945 roku i od samego początku swojej działalności brała udział w wielu polskich i zagranicznych festiwalach muzycznych. Stale obecna jest m.in. na festiwalach: Warszawska Jesień, Wratislavia Cantans czy Muzyka w Starym Krakowie. Spośród zagranicznych festiwali gościła m.in. w La Chaise Dieu, Sion-Valais, Pradze, Ruse, Lucce, Halle, Kilonii, Ostrawie, Wiedniu, Linzu, Berlinie, Lizbonie, Mariańskich Łaźniach, Brnie, Warnie, Atenach, Taipei i Barcelonie.
Orkiestra dokonała światowych prawykonań ponad 80 utworów, takich kompozytorów jak H.M. Górecki, K. Penderecki, W. Kilar, T. Baird, A. Dobrowolski, A. Glinkowski, J.W. Hawel, E. Knapik, A. Lasoń, A. Nowak, J. Świder.
Zespół odbył ponad 200 tras zagranicznych, koncertując w całej Europie, a także w Japonii, Korei Południowej i na Tajwanie.
W dorobku płytowym orkiestry znajduje się ponad 40 nagrań dla polskich i światowych wytwórni. Ogromnym dokonaniem fonograficznym stały się nagrania wszystkich dzieł symfonicznych, wokalno-orkiestrowych i kantatowo-oratoryjnych K. Szymanowskiego.
Yaroslav Shemet – dyrygent, dyrektor artystyczny orkiestry
Jest jednym z najbardziej cenionych dyrygentów symfoniczno-operowych w Polsce, wyróżnianym za umiejętność budowania zespołów orkiestrowych i klarowne, architektonicznie przemyślane interpretacje. Dysponując bogatym doświadczeniem w repertuarze symfonicznym i operowym, pełni funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Śląskiej w Katowicach oraz dyrektora muzycznego Opery Bałtyckiej w Gdańsku, będąc najmłodszym dyrektorem w historii obydwu instytucji. W latach 2020–2022 był pierwszym dyrygentem gościnnym Neue Philharmonie Hamburg, a w sezonie 2020/2021 sprawował funkcję dyrygenta naczelnego Orkiestry Symfonicznej INSO-Lwów Narodowej Filharmonii we Lwowie.
Za pulpitem dyrygenckim stoi od 13 roku życia, rozwijając od wczesnych lat międzynarodową karierę koncertową w Europie i Azji. Współpracował z wieloma czołowymi zespołami w Polsce i Europie. Występował w takich salach, jak Elbphilharmonie w Hamburgu, Konserthuset w Sztokholmie, Shanghai Grand Theatre czy Harbin Opera House, a także na festiwalach w Bayreuth, Monachium i Hongkongu.
Joanna Kędzior – sopran
Sopranistka. Studiowała na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie śpiewu Izabeli Kłosińskiej oraz w Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie Wojciecha Maciejowskiego.
Jest laureatką konkursów, takich jak 9th Veronica Dunne International Singing Competition w Dublinie (II miejsce i nagroda specjalna), 57 Międzynarodowy Konkurs Tenor Viñas (finalistka) czy Konkurs Wokalny im. Rudolfa Petráka na Słowacji (I miejsce i nagroda specjalna).
Brała udział w licznych kursach mistrzowskich i studiowała m.in. u Matthiasa Rextrotha, Eytana Pessena, Matjaža Robavsa, Mietty Sighele, Helmuta Deutscha, Paula Plummera, Hedwig Fassbender, Tobiasa Trunigera, Brendy Hurley, Olgi Pasiecznik, Jolanty Żmurko, Ramóna Vargasa i Johna Fishera.
W 2019 roku wykonała rolę Alciny we współczesnej operze Mariusa Felixa Lange Der Gesang der Zauberinsel na Salzburger Festspiele. W latach 2020–2022 była związana z Wiener Staatsoper. Wykonywała takie role, jak Musetta w La bohème Pucciniego, Donna Anna w Don Giovannim Mozarta, Gilda w Rigoletcie Verdiego, Adina w L’elisir d’amore i tytułowa Łucja w Lucia di Lammermoor Donizettiego.
Zygmunt Krauze – fortepian
Autor 10 oper, ponad 100 kompozycji symfonicznych, kameralnych i solowych. Jego twórczość inspirowana była początkowo przez dzieła malarza Władysława Strzemińskiego i zwana muzyką unistyczną. Ewoluowała następnie w kierunku inspiracji twórczością ludową, by w kolejnych dekadach stać się bardziej ekspresyjną. W takich utworach, jak Tableau Vivant (stan wojenny w Polsce), Arabesque (wojna w Algierii), De ira, de dolore (wojna w Ukrainie), Exodus (problem migracji z Afryki), a zwłaszcza w Children’s Requiem, poświęconemu dzieciom zabitym w wojnach i konfliktach zbrojnych XXI wieku, Krauze odzwierciedla dramaty ludzkie, społeczne i niezgodę na agresję na świecie.
Był profesorem kompozycji Akademii Muzycznej w Łodzi i Warszawie oraz visiting professor Yale University, ESMUC (Barcelona) i eminent corresponding professor Keimyung University (Daegu). Jako pianista występował w większości krajów Europy, obu Ameryk i Azji, dając recitale muzyki nowej oraz grając z orkiestrami swoje koncerty fortepianowe. W 1967 roku założył zespół Warsztat Muzyczny (Music Workshop), z którym przez ponad 25 lat koncertował na trzech kontynentach.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Warszawa 21.11.2026, g. 19:00
od 60.00 pln
Megalopolis to muzyczna wizja miasta, które staje się metaforą struktury, doświadczenia i relacji międzyludzkich. Kompozycje Emila Miszka wykonywane są przez rozbudowany, wielobarwny, międzynarodowy zespół. Łączą jazz, współczesną klasykę, improwizację i muzykę filmową, skłaniając do refleksji nad funkcjonowaniem człowieka w świecie znaczących różnic i nadmiaru bodźców. Ukazują także potencjał codzienności jako inspiracji do bardziej uważnego życia wśród ciągłego poszukiwania kompromisu i zaznaczania własnej obecności.
Program:
Emil Miszk
Modulaire
Materiał z albumu Megalopolis
Wykonawcy:
Emil Miszk – trąbka Steinar Heide Bø – perkusja Kertu Aer – kontrabas Håkon Huldt-Nystrøm – kontrabas Sondre Moshagen – fortepian Emil Bø – puzon Inga Vamze – saksofon tenorowy Viktoria Holde Søndergaard – wibrafon Jorik Bergmann – flety Jonathan Sandqvist – fagot Krzysztof Stencel – waltornia Dominik Wroniszewski – obój Krzysztof Hadrych – gitara
Emil Miszk – trąbka
Jest trębaczem, kompozytorem i improwizatorem. Należy do artystów, którzy traktują zespół nie tylko jako skład wykonawczy, lecz jako przestrzeń myślenia o muzyce oraz relacji i odpowiedzialności za wspólne brzmienie.
Od lat rozwija własny język muzyczny, a jego twórczość wyrasta z potrzeby łączenia precyzji z otwartością. Ważne są dla niego konstrukcja, proporcja i świadome prowadzenie narracji, ale równie istotne pozostaje ryzyko i możliwość zmiany kierunku. Dzięki temu jego muzyka zachowuje napięcie między dyscypliną a wolnością.
W 2019 roku otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii Jazzowy Debiut Roku za album Don’t Hesitate! nagrany z zespołem Emil Miszk & The Sonic Syndicate. Był również sześciokrotnie nominowany do nagrody Fryderyk w kategorii Jazzowy Album Roku.
Jest związany z wieloma projektami, m.in. Pesh, Bled, Tomasz Chyła Quintet oraz kwartetem trąbek historycznych Tubicinatores Gedanenses. Ta różnorodność jest sposobem badania różnych wymiarów brzmienia: od dużych form i współczesnego jazzu, przez improwizację, po historyczne instrumentarium.
Modulaire
To coś więcej niż zespół. To sposób pracy z muzyką, w którym kompozycja, improwizacja i odpowiedzialność za wspólne brzmienie spotykają się w jednej formie.
Projekt prowadzony przez Emila Miszka działa jako modularny large ensemble: międzynarodowy duży skład, który może przyjmować różne konfiguracje, zachowując ten sam język pracy z formą. W tym sensie Modulaire jest także projektem europejskim: opartym nie na jednej wspólnej estetyce, lecz na umiejętności słuchania różnic i budowania z nich wspólnej formy.
Modulaire wyrasta z potrzeby bycia razem bez rezygnowania z własnego głosu. To projekt, który szuka alternatywy dla klasycznie hierarchicznego myślenia o dużym zespole, tworząc przestrzeń, w której różne perspektywy mogą współistnieć, ścierać się i wzajemnie na siebie wpływać.
Utwory mają wyraźną architekturę, ale nie są zamknięte. Zostawiają przestrzeń na decyzję, reakcję i słuchanie siebie nawzajem. Każdy głos ma znaczenie, ale żaden nie istnieje poza odpowiedzialnością za całość.
Narodowe Centrum Kultury jest organizatorem wydarzenia. Partnerem wydarzenia jest Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku.
Program:
Emil Miszk
Modulaire
Materiał z albumu Megalopolis
Wykonawcy:
Emil Miszk – trąbka Steinar Heide Bø – perkusja Kertu Aer – kontrabas Håkon Huldt-Nystrøm – kontrabas Sondre Moshagen – fortepian Emil Bø – puzon Inga Vamze – saksofon tenorowy Viktoria Holde Søndergaard – wibrafon Jorik Bergmann – flety Jonathan Sandqvist – fagot Krzysztof Stencel – waltornia Dominik Wroniszewski – obój Krzysztof Hadrych – gitara
Emil Miszk – trąbka
Jest trębaczem, kompozytorem i improwizatorem. Należy do artystów, którzy traktują zespół nie tylko jako skład wykonawczy, lecz jako przestrzeń myślenia o muzyce oraz relacji i odpowiedzialności za wspólne brzmienie.
Od lat rozwija własny język muzyczny, a jego twórczość wyrasta z potrzeby łączenia precyzji z otwartością. Ważne są dla niego konstrukcja, proporcja i świadome prowadzenie narracji, ale równie istotne pozostaje ryzyko i możliwość zmiany kierunku. Dzięki temu jego muzyka zachowuje napięcie między dyscypliną a wolnością.
W 2019 roku otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii Jazzowy Debiut Roku za album Don’t Hesitate! nagrany z zespołem Emil Miszk & The Sonic Syndicate. Był również sześciokrotnie nominowany do nagrody Fryderyk w kategorii Jazzowy Album Roku.
Jest związany z wieloma projektami, m.in. Pesh, Bled, Tomasz Chyła Quintet oraz kwartetem trąbek historycznych Tubicinatores Gedanenses. Ta różnorodność jest sposobem badania różnych wymiarów brzmienia: od dużych form i współczesnego jazzu, przez improwizację, po historyczne instrumentarium.
Modulaire
To coś więcej niż zespół. To sposób pracy z muzyką, w którym kompozycja, improwizacja i odpowiedzialność za wspólne brzmienie spotykają się w jednej formie.
Projekt prowadzony przez Emila Miszka działa jako modularny large ensemble: międzynarodowy duży skład, który może przyjmować różne konfiguracje, zachowując ten sam język pracy z formą. W tym sensie Modulaire jest także projektem europejskim: opartym nie na jednej wspólnej estetyce, lecz na umiejętności słuchania różnic i budowania z nich wspólnej formy.
Modulaire wyrasta z potrzeby bycia razem bez rezygnowania z własnego głosu. To projekt, który szuka alternatywy dla klasycznie hierarchicznego myślenia o dużym zespole, tworząc przestrzeń, w której różne perspektywy mogą współistnieć, ścierać się i wzajemnie na siebie wpływać.
Utwory mają wyraźną architekturę, ale nie są zamknięte. Zostawiają przestrzeń na decyzję, reakcję i słuchanie siebie nawzajem. Każdy głos ma znaczenie, ale żaden nie istnieje poza odpowiedzialnością za całość.
Narodowe Centrum Kultury jest organizatorem wydarzenia. Partnerem wydarzenia jest Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku.
Warszawa 22.11.2026, g. 19:00
od 30.00 pln
Wspólny projekt kwartetu smyczkowego Spectrum Quartett, zespołu ludowego Nogaband oraz żeńskiego zespołu wokalnego Ulijanky, do których gościnnie dołączy wokalistka Simona Hulejová. Słowaccy muzycy zaprezentują fascynujące połączenie muzyki klasycznej i ludowej, oparte na wzajemnych inspiracjach i powiązaniach między różnymi regionami. Usłyszymy zarówno autentyczne pieśni i motywy ludowe ze Słowacji, jak i ich zjawiskowe opracowania w utworach takich kompozytorów, jak Eugen Suchoň, Ilja Zeljenka, Béla Bartók czy Leoš Janáček.
Program:
Pictures from Slovakia
Koncepcja muzyczna: Ján Kružliak jr Program i aranżacje: Ján Kružliak jr, Michal Noga
Eugen Suchoň
Przeleciał sokół / Preletel sokol
z cyklu Obrazki ze Słowacji
divertimento ludowe dla młodych wykonawców
Nogaband
Oda do Češľaka
połączenie Ody do radości Ludwiga van Beethovena z charakterystycznym stylem wykonawczym romskiego muzyka ludowego Jozefa Kroki „Češľaka” z Zámutova dopełniony pieśniami ludowymi z jego rodzinnego Zámutova
Béla Bartók
Słowackie pieśni ludowe (wybór)
pieśni ludowe zebrane w regionie gemerskim
aranżacja na kwartet smyczkowy i głos: Vladimír Godár
Ilja Zeljenka
Musica slovaca
na kameralną orkiestrę smyczkową
utwór oparty na melodiach ludowych z Čičmany i Dolnego Vadičova
w połączeniu z pieśniami ludowymi
Eugen Suchoň
Sonatina op. 11
z cyklu Obrazki ze Słowacji
utwór oparty na słowackich pieśniach wojskowych
Alexander Moyzes
Idą lubi / Omilienci chodia
z cyklu Czterech muzykantów
Leoš Janáček
Morawska poezja ludowa w pieśniach / Moravská lidová poezie v písních (wybór)
aranżacja na kwartet smyczkowy i głos: Vladimír Godár
Eugen Suchoň
Pieśni z gór
Wykonawcy:
Simona Hulejová – śpiew
Spectrum Quartett:
Ján Kružliak jr – skrzypce I, lider zespołu
Miroslav Vilhan – skrzypce II
Peter Dvorský – altówka
Branislav Bielik – wiolonczela
NogaBand:
Michal Noga – skrzypce, lider zespołu Jakub Líška – skrzypce Jureš Líška – altówka Ján Tej – kontrabas
Ulijanky – żeński zespół wokalny przy Wydziale Etnologii Uniwersytetu Konstantyna Filozofa w Nitrze:
Margita Jágerová – dyrektor artystyczna
Viktória Čolláková Klaudia Ťapajnová Alexandra Bachledová Gabriela Kováčiková Lucia Mrvová Martina Vargová Elena Mária Bodnárová Veronika Dudášová
Simona Hulejová – wokal
Wokalistka i śpiewaczka wykonująca muzykę w różnych stylach. Działa głównie na pograniczu jazzu i śpiewu ludowego. Już w młodym wieku zdobywała liczne nagrody i zwyciężała w konkursach muzyki ludowej (m.in. Nagroda im. Janki Guzovej, Slávik Slovenska), a od dzieciństwa jest solistką Orkiestry Instrumentów Ludowych Słowackiego Radia. Simona studiowała śpiew jazzowy i muzykę jazzową w Konserwatorium im. Jaroslava Ježka. Współpracuje z czołowymi muzykami jazzowymi na Słowacji i za granicą. Występowała na takich festiwalach, jak Grape, Uprising, Viva Musica!, Pohoda, Bratysławskie Dni Jazzu (z Hipzz), City Sounds, Mikuláš Jazz Festival, Mladí ladí jazz (Praga), Fléda, a także w Miejskim Domu Reprezentacyjnym i Rudolfinum w Pradze. Na albumie Peace zaśpiewała z S. Hoškiem w duecie All the Way, współpracując przy jego nagraniu z N. Nikitinem, Ľ. Šrámkiem, J. Griglákiem i M. Jardimem. Występuje również z zespołem Katarzii jako wokalistka oraz w projekcie Peter Lipa Symphony. Wraz ze Słowacką Orkiestrą Radiową wystąpiła na gali rozdania nagród Slnko v sieti, a także w programie Maľované Šte(t)com, gdzie wraz ze Š. Štecem prezentowała pieśni swojej babci.
Spectrum Quartett
Profesjonalny kwartet smyczkowy specjalizujący się w wykonawstwie muzyki klasycznej, a także utworów współczesnych kompozytorów oraz projektów z pogranicza gatunków. Dzięki stylistycznej wszechstronności jego członków charakterystyczne brzmienie i energetyczne występy kwartetu noszą również ślady wpływów muzyki ludowej, jazzu oraz doświadczeń związanych z muzyką improwizowaną. Członkowie Spectrum Quartett rozpoczęli współpracę w 2009 roku w ramach Orfeus Ensemble (później EnsembleSpectrum). Występy na festiwalach i wydarzeniach poświęconych muzyce współczesnej, takich jak Orfeus, Soozvuk i AsynChrónie, doprowadziły do powstania Spectrum Quartett w 2012 roku. Kwartet dokonał prawykonań utworów wielu współczesnych słowackich kompozytorów, wśród których znajdują się M. Lejava, Ľ. Bernáth, J. Kmiťová, J. Iršai, Ľ. Čekovská, R. Grimm, M. Blažek i wielu innych. W 2022 roku wytwórnia Pavlik Records wydała debiutancką płytę zespołu pt. Cubus, na której znalazły się nowe kompozycje młodych słowackich kompozytorów – M. Paľko, V. Šarišský, L. Chuťková i P. Duchnický – dedykowane Spectrum Quartett. Zespół występował na takich festiwalach, jak BRaK, Grape, One Day Jazz Festival, Hudba dneška v SNG, Konvergencie, Nová slovenská hudba, Pro Musica Nostra, Hortus Artis i wielu innych.
NogaBand
Zespół ludowy specjalizujący się w interpretacji i ożywianiu historycznych stylów wykonawczych słowackiej muzyki ludowej. Liderem i głównym skrzypkiem zespołu jest Michal Noga, etnomuzykolog z wykształcenia, który jest nie tylko wykonawcą, ale także wykładowcą i organizatorem licznych warsztatów muzycznych.
W 2020 roku zespół wydał debiutancką płytę Stopy (Traces), która otrzymała nagrodę Radio_Head Award za Nagranie Roku w kategorii World Music/Folk. Grupa jako pierwszy słowacki zespół w historii zadebiutowała na prestiżowej liście Transglobal World Music Charts (na 22 miejscu). NogaBand wielokrotnie zajmował również czołowe miejsca w zestawieniach World Music Charts Europe. Ich album otrzymał bardzo pozytywne recenzje w prestiżowym brytyjskim magazynie „Songlines”, a utwory zawarte na płycie były emitowane przez BBC Radio oraz inne międzynarodowe media.
Ulijanky
Żeński zespół folklorystyczny z Nitry założony w 2018 roku przez studentki etnologii z Katedry Etnologii i Folklorystyki Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Konstantyna Filozofa w Nitrze. Podczas wieloletnich praktycznych kursów śpiewu prowadzonych przez Margitę Jágerovą zespół koncentrował się na stylistycznej interpretacji słowackich pieśni ludowych z różnych regionów Słowacji. Rozszerzający się repertuar zespołu pozwolił mu wystąpić nie tylko w programie poświęconym muzyce ludowej na antenie Rádia Regina w Bańskiej Bystrzycy, gdzie dokonano również pierwszych nagrań zespołu, ale także podczas różnych wydarzeń folklorystycznych. Kierowniczką artystyczną grupy jest Margita Jágerová, która tworzy również indywidualne spektakle sceniczne. Spektakle te są częściowo wzbogacane przez same członkinie zespołu, które wnoszą pieśni pochodzące z ich rodzinnych regionów. Dzięki temu repertuar Ulijanek odzwierciedla nie tylko różnorodność regionalną, lecz także bogactwo gatunkowe słowackich pieśni ludowych. W swoich występach Ulijanky ukazują mistrzowskie opanowanie lokalnych tradycji muzycznych. Zespół składa się obecnie z jedenastu śpiewaczek, w tym studentek i absolwentek etnologii z Nitry. Członkinie grupy mieszkają i pracują w różnych częściach Słowacji, ale nadal spotykają się i wspólnie śpiewają.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Program:
Pictures from Slovakia
Koncepcja muzyczna: Ján Kružliak jr Program i aranżacje: Ján Kružliak jr, Michal Noga
Eugen Suchoň
Przeleciał sokół / Preletel sokol
z cyklu Obrazki ze Słowacji
divertimento ludowe dla młodych wykonawców
Nogaband
Oda do Češľaka
połączenie Ody do radości Ludwiga van Beethovena z charakterystycznym stylem wykonawczym romskiego muzyka ludowego Jozefa Kroki „Češľaka” z Zámutova dopełniony pieśniami ludowymi z jego rodzinnego Zámutova
Béla Bartók
Słowackie pieśni ludowe (wybór)
pieśni ludowe zebrane w regionie gemerskim
aranżacja na kwartet smyczkowy i głos: Vladimír Godár
Ilja Zeljenka
Musica slovaca
na kameralną orkiestrę smyczkową
utwór oparty na melodiach ludowych z Čičmany i Dolnego Vadičova
w połączeniu z pieśniami ludowymi
Eugen Suchoň
Sonatina op. 11
z cyklu Obrazki ze Słowacji
utwór oparty na słowackich pieśniach wojskowych
Alexander Moyzes
Idą lubi / Omilienci chodia
z cyklu Czterech muzykantów
Leoš Janáček
Morawska poezja ludowa w pieśniach / Moravská lidová poezie v písních (wybór)
aranżacja na kwartet smyczkowy i głos: Vladimír Godár
Eugen Suchoň
Pieśni z gór
Wykonawcy:
Simona Hulejová – śpiew
Spectrum Quartett:
Ján Kružliak jr – skrzypce I, lider zespołu
Miroslav Vilhan – skrzypce II
Peter Dvorský – altówka
Branislav Bielik – wiolonczela
NogaBand:
Michal Noga – skrzypce, lider zespołu Jakub Líška – skrzypce Jureš Líška – altówka Ján Tej – kontrabas
Ulijanky – żeński zespół wokalny przy Wydziale Etnologii Uniwersytetu Konstantyna Filozofa w Nitrze:
Margita Jágerová – dyrektor artystyczna
Viktória Čolláková Klaudia Ťapajnová Alexandra Bachledová Gabriela Kováčiková Lucia Mrvová Martina Vargová Elena Mária Bodnárová Veronika Dudášová
Simona Hulejová – wokal
Wokalistka i śpiewaczka wykonująca muzykę w różnych stylach. Działa głównie na pograniczu jazzu i śpiewu ludowego. Już w młodym wieku zdobywała liczne nagrody i zwyciężała w konkursach muzyki ludowej (m.in. Nagroda im. Janki Guzovej, Slávik Slovenska), a od dzieciństwa jest solistką Orkiestry Instrumentów Ludowych Słowackiego Radia. Simona studiowała śpiew jazzowy i muzykę jazzową w Konserwatorium im. Jaroslava Ježka. Współpracuje z czołowymi muzykami jazzowymi na Słowacji i za granicą. Występowała na takich festiwalach, jak Grape, Uprising, Viva Musica!, Pohoda, Bratysławskie Dni Jazzu (z Hipzz), City Sounds, Mikuláš Jazz Festival, Mladí ladí jazz (Praga), Fléda, a także w Miejskim Domu Reprezentacyjnym i Rudolfinum w Pradze. Na albumie Peace zaśpiewała z S. Hoškiem w duecie All the Way, współpracując przy jego nagraniu z N. Nikitinem, Ľ. Šrámkiem, J. Griglákiem i M. Jardimem. Występuje również z zespołem Katarzii jako wokalistka oraz w projekcie Peter Lipa Symphony. Wraz ze Słowacką Orkiestrą Radiową wystąpiła na gali rozdania nagród Slnko v sieti, a także w programie Maľované Šte(t)com, gdzie wraz ze Š. Štecem prezentowała pieśni swojej babci.
Spectrum Quartett
Profesjonalny kwartet smyczkowy specjalizujący się w wykonawstwie muzyki klasycznej, a także utworów współczesnych kompozytorów oraz projektów z pogranicza gatunków. Dzięki stylistycznej wszechstronności jego członków charakterystyczne brzmienie i energetyczne występy kwartetu noszą również ślady wpływów muzyki ludowej, jazzu oraz doświadczeń związanych z muzyką improwizowaną. Członkowie Spectrum Quartett rozpoczęli współpracę w 2009 roku w ramach Orfeus Ensemble (później EnsembleSpectrum). Występy na festiwalach i wydarzeniach poświęconych muzyce współczesnej, takich jak Orfeus, Soozvuk i AsynChrónie, doprowadziły do powstania Spectrum Quartett w 2012 roku. Kwartet dokonał prawykonań utworów wielu współczesnych słowackich kompozytorów, wśród których znajdują się M. Lejava, Ľ. Bernáth, J. Kmiťová, J. Iršai, Ľ. Čekovská, R. Grimm, M. Blažek i wielu innych. W 2022 roku wytwórnia Pavlik Records wydała debiutancką płytę zespołu pt. Cubus, na której znalazły się nowe kompozycje młodych słowackich kompozytorów – M. Paľko, V. Šarišský, L. Chuťková i P. Duchnický – dedykowane Spectrum Quartett. Zespół występował na takich festiwalach, jak BRaK, Grape, One Day Jazz Festival, Hudba dneška v SNG, Konvergencie, Nová slovenská hudba, Pro Musica Nostra, Hortus Artis i wielu innych.
NogaBand
Zespół ludowy specjalizujący się w interpretacji i ożywianiu historycznych stylów wykonawczych słowackiej muzyki ludowej. Liderem i głównym skrzypkiem zespołu jest Michal Noga, etnomuzykolog z wykształcenia, który jest nie tylko wykonawcą, ale także wykładowcą i organizatorem licznych warsztatów muzycznych.
W 2020 roku zespół wydał debiutancką płytę Stopy (Traces), która otrzymała nagrodę Radio_Head Award za Nagranie Roku w kategorii World Music/Folk. Grupa jako pierwszy słowacki zespół w historii zadebiutowała na prestiżowej liście Transglobal World Music Charts (na 22 miejscu). NogaBand wielokrotnie zajmował również czołowe miejsca w zestawieniach World Music Charts Europe. Ich album otrzymał bardzo pozytywne recenzje w prestiżowym brytyjskim magazynie „Songlines”, a utwory zawarte na płycie były emitowane przez BBC Radio oraz inne międzynarodowe media.
Ulijanky
Żeński zespół folklorystyczny z Nitry założony w 2018 roku przez studentki etnologii z Katedry Etnologii i Folklorystyki Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Konstantyna Filozofa w Nitrze. Podczas wieloletnich praktycznych kursów śpiewu prowadzonych przez Margitę Jágerovą zespół koncentrował się na stylistycznej interpretacji słowackich pieśni ludowych z różnych regionów Słowacji. Rozszerzający się repertuar zespołu pozwolił mu wystąpić nie tylko w programie poświęconym muzyce ludowej na antenie Rádia Regina w Bańskiej Bystrzycy, gdzie dokonano również pierwszych nagrań zespołu, ale także podczas różnych wydarzeń folklorystycznych. Kierowniczką artystyczną grupy jest Margita Jágerová, która tworzy również indywidualne spektakle sceniczne. Spektakle te są częściowo wzbogacane przez same członkinie zespołu, które wnoszą pieśni pochodzące z ich rodzinnych regionów. Dzięki temu repertuar Ulijanek odzwierciedla nie tylko różnorodność regionalną, lecz także bogactwo gatunkowe słowackich pieśni ludowych. W swoich występach Ulijanky ukazują mistrzowskie opanowanie lokalnych tradycji muzycznych. Zespół składa się obecnie z jedenastu śpiewaczek, w tym studentek i absolwentek etnologii z Nitry. Członkinie grupy mieszkają i pracują w różnych częściach Słowacji, ale nadal spotykają się i wspólnie śpiewają.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Warszawa 23.11.2026, g. 19:00
od 80.00 pln
Credo uchodzi za jeden z najważniejszych utworów sakralnych Krzysztofa Pendereckiego. Rozbudowanie liturgicznego wyznania wiary o pieśni i hymny w trzech językach jest świadomym wyjściem poza schemat czysto teologicznych rozważań i precyzji dogmatów. Dzięki temu kompozycja staje się osobistym wyznaniem wiary kompozytora. Credo oczarowuje precyzją konstrukcji, rozmachem środków wyrazowych i potęgą aparatu wykonawczego, które składają się na siłę i klarowność przekazu.
Program:
Krzysztof Penderecki
Credo na pięć głosów solowych, chór dziecięcy, chór mieszany i orkiestrę [51’]
słowa: fragmenty tekstów liturgii łacińskiej (Credo, Pange lingua, Popule meus, Salve festa dies, Haec dies), Apokalipsy św. Jana, polskich pieśni religijnych (Ludu, mój ludu, Któryś cierpiał) i psalmu protestanckiego (Aus tiefer Not)
Wykonawcy:
Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej
Ukraiński Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej
Michał Klauza – dyrygent, dyrektor artystyczny orkiestry
Natalia Rubiś – sopran I
Karolina Sikora – sopran II
Anna Radziejewska – alt
Rafał Żurek – tenor Artur Janda – bas
Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii Krakowskiej
Lidia Matynian/Maria Dziedzic-Król – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej
Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej
Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Zespół rozpoczął działalność w lutym 1945 roku jako pierwsza polska orkiestra symfoniczna po zakończeniu II wojny światowej. Na przestrzeni ponad 80 lat aktywności artystycznej na czele zespołu stali wybitni dyrygenci, m.in. B. Wodiczko, S. Skrowaczewski, W. Rowicki, A. Markowski, H. Czyż, J. Katlewicz, T. Strugała, M. Pijarowski, T. Bugaj, J. Krenz. Krakowska orkiestra filharmoniczna zasłużyła się szczególnie, wykonując dzieła Karola Szymanowskiego i Krzysztofa Pendereckiego.
Od wielu dekad zespół prowadzi szeroko zakrojoną działalność koncertową. Orkiestra występowała w ponad 30 krajach (m.in. w Iranie, Japonii, Kanadzie, Korei Południowej, Libanie, Turcji, Stanach Zjednoczonych), także w ramach światowych festiwali, takich jak Festival di Musica Contemporana, Maggio Musicale Fiorentino i Ravello Festival we Włoszech, Festiwal Flandryjski w Belgii, Festival Estival de Paris, Festival Europäischer Musik w Niemczech, Wexford Festival Opera w Irlandii, Warszawska Jesień czy Wratislavia Cantans. Orkiestra realizuje około 50 programów w każdym sezonie artystycznym, a w jej szerokim repertuarze znajdują się utwory z różnych epok – od Bacha aż do dzieł najnowszych. W dorobku zespołu znajdują się liczne prawykonania utworów kompozytorów XX wieku.
Chór Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Zespół założony w 1945 roku, brał udział w renomowanych festiwalach polskich (Wratislavia Cantans, Warszawska Jesień), a także zagranicznych, m.in. w Paryżu, Lyonie, La Chaise-Dieu, Wenecji, Rzymie, Baalbeck i Helsinkach. Jako pierwszy polski zespół wystąpił w mediolańskiej La Scali. Chór brał też udział w wielkich uroczystościach o randze międzynarodowej, takich jak koncert w Watykanie w 10 rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II, koncert w Berlinie z okazji zjednoczenia Niemiec, obchody 50 rocznicy wyzwolenia obozu koncentracyjnego Auschwitz czy uroczystości kanonizacyjne papieży Jana XXIII i Jana Pawła II w Watykanie.
Wśród ostatnich wybitnych osiągnięć zespołu warto wymienić nadzwyczajne wykonanie Credo Pendereckiego podczas koncertu w Rzymie, który odbył się w 2025 roku z okazji piątej rocznicy śmierci kompozytora i 20 rocznicy śmierci Jana Pawła II. Od wielu lat chór uzyskuje wyrazy uznania publiczności, recenzentów i współpracujących z nim dyrygentów, a zagraniczne tournée w Ameryce Północnej, Azji i niemal całej Europie zapewniły mu opinię „ambasadora kultury polskiej”.
Ukraiński Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej
Powstał w czerwcu 2022 roku z inicjatywy Filharmonii Krakowskiej. Tworzą go dzieci, które w wyniku trudnej sytuacji na Ukrainie zmuszone były opuścić swój kraj, znajdując w Polsce schronienie oraz możliwość dalszego rozwoju artystycznego. Główną ideą działalności chóru jest przybliżenie słuchaczom bogactwa kultury ukraińskiej oraz wspieranie więzi młodych śpiewaków z ich ojczystą tradycją.
W ciągu ponad czterech lat swojej działalności zespół wziął udział w licznych prestiżowych projektach artystycznych realizowanych na scenie Filharmonii Krakowskiej. Były to m.in.: koncerty z cyklu Musica Ars Amanda, coroczne koncerty kolęd, kantata sceniczna Carmina burana C. Orffa, Messe brève L. Delibesa, utwory G.F. Händla oraz M. Haydna. Chór odbył również szereg wyjazdów koncertowych po Polsce, a także uczestniczył w wykonaniu opery Brundibár Hansa Krásy. Zespół jest laureatem i zdobywcą Złotego Dyplomu konkursu Chorus Inside (Warszawa, 2023).
Natalia Rubiś – sopran I
Absolwentka Yale School of Music. Na scenie operowej kreowała m.in. tytułową rolę w Salome R. Straussa (Opera Wrocławska), Alice Ford w Falstaffie Verdiego i Benignę w Czarnej masce Pendereckiego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, Aidę Verdiego i Ariadnę R. Straussa w Operze Krakowskiej oraz tytułową Halkę we włoskiej prapremierze opery Moniuszki pod batutą Fabia Biondiego. Występowała w Teatro Real w Madrycie, Gran Teatre del Liceu w Barcelonie i na Händel-Festspiele w Halle. Regularnie występuje na Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena, podczas którego zaśpiewała w takich utworach, jak Kadisz Pendereckiego, III Symfonia Bernsteina, Le pauvre matelot Milhauda, Faniska Cherubiniego i Alexandre bis Martinů, a na koncercie finałowym 30 edycji wystąpiła w Pasji wg św. Łukasza Pendereckiego pod batutą Macieja Tworka. Jest także stałą gościnią festiwalu Chopin i jego Europa, gdzie wykonała Hrabinę, Widma i Nijołę Moniuszki. Zadebiutowała w Musikverein w Wiedniu w Pasji wg św. Jana Bacha, z Chicago Philharmonic wykonała Missa pro pace Kilara. Śpiewała Requiem Dvořáka z Yaroslavem Shemetem w Filharmonii Śląskiej, a Dzwony Rachmaninowa z Pawłem Przytockim w Filharmonii Łódzkiej. Za promocję rodzinnego Podhala w 2020 roku otrzymała tytuł Wiyrchowej Orlicy.
Anna Radziejewska – alt
Mezzosopran. Ukończyła z wyróżnieniem studia w klasie prof. Jerzego Artysza w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest laureatką wielu krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych. Występowała w tak cenionych miejscach, jak Opera National de Paris, Teatro alla Scala w Mediolanie, Het Concertgebouw w Amsterdamie, Opera National du Rhin w Starsburgu, Bayerische Staatsoper, Vlaamse Opera, Konzerthaus w Wiedniu, Festiwal w Salzburgu, Festiwal Wiener Festwochen, Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie. Od 2017 roku jest solistką Polskiej Opery Królewskiej. Odznaczona brązowym i srebrnym medalem „Gloria Artis” oraz „Srebrnym Krzyżem Zasługi”. Za nagranie pieśni K. Szymanowskiego (DUX, 2008) otrzymała nagrody Selecionèe par ARTE i Orfèe D’Or 2009, a za album Maddalena ai piedi di Cristo A. Caldary – nagrody Fryderyk 2018 i Feniks 2018. Jest również pedagogiem śpiewu solowego (prof. dr hab.) na Wydziale Wokalno-Aktorskim Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Rafał Żurek – tenor
Ukończył studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Jerzego Knetiga na Wydziale Wokalno-Aktorskim. Warsztat doskonalił na kursach wokalnych prowadzonych przez Izabelę Kłosińską, Sergeia Leiferkusa, Jerzego Mechlińskiego oraz Ryszarda Karczykowskiego, pod którego opieką wokalną pozostaje obecnie. W 2018 roku debiutował partią Plutona w Orfeuszu w piekle Offenbacha w Operze Bałtyckiej w Gdańsku. Współpracuje z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Polską Operą Królewską, Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie, Operą na Zamku w Szczecinie oraz Operą Bałtycką w Gdańsku. Wykonywał partie m.in. Pasterza w Królu Rogerze Szymanowskiego, Azeala w L’enfant prodigue Debussy’ego, Panga w operze Turandot Pucciniego i Eisensteina w Zemście nietoperza J. Straussa. Występował również w operach Hrabina Moniuszki, Goplana Żeleńskiego, Eugeniusz Oniegin Czajkowskiego, Traviata Verdiego, Ślepy tor Meyera i Czarodziejski flet Mozarta. Śpiewał też m.in. w Requiem d-moll Mozarta, Mszy Nelsońskiej Haydna, Magnificat Bacha i Requiem dla świata T. Radziwonowicza.
Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie na kierunku dyrygentura chóralna. W latach 2009–2012 był śpiewakiem Chóru Polskiego Radia w Krakowie. Od 2010 roku jako dyrygent związany jest z Chórem Akademickim Uniwersytetu Jagiellońskiego „Camerata Jagellonica”. Od 2017 roku jest również dyrygentem Krakowskiego Chóru Akademickiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2013–2017 był dyrygentem Krakowskiego Chóru Męskiego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W 2016 roku był jednym z dyrygentów oraz aranżerów centralnych wydarzeń Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. W latach 2020–2024 był kierownikiem Chóru Opery Krakowskiej.
Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej
Ukończyła w 1996 roku Wydział Dyrygentury Chóralnej w Szkole Muzycznej im. D. Bortnianskiego w Sumach, uzyskując kwalifikacje nauczyciela muzyki. W latach 1996–2001 studiowała w Ukraińskiej Narodowej Akademii Muzycznej im. P. Czajkowskiego w Kijowie, gdzie uzyskała dyplom dyrygenta chóru oraz nauczyciela dyscyplin chóralnych. Po studiach odbyła czteroletnią praktykę asystencką w tej samej akademii. Pracując zawodowo prowadziła Chór Vesnyanka (1998–2007), Chór Szkoły Muzycznej im. D. Kabalewskiego (2005–2011) i Chór Kameralny Pokrov (2002–2017). Była również dyrektorem muzycznym Kijowskiego Akademickiego Teatru Lalek (2011–2022) oraz kierownikiem artystycznym Chóru Kameralnego Moravski (2016–2022).
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Program:
Krzysztof Penderecki
Credo na pięć głosów solowych, chór dziecięcy, chór mieszany i orkiestrę [51’]
słowa: fragmenty tekstów liturgii łacińskiej (Credo, Pange lingua, Popule meus, Salve festa dies, Haec dies), Apokalipsy św. Jana, polskich pieśni religijnych (Ludu, mój ludu, Któryś cierpiał) i psalmu protestanckiego (Aus tiefer Not)
Wykonawcy:
Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej
Ukraiński Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej
Michał Klauza – dyrygent, dyrektor artystyczny orkiestry
Natalia Rubiś – sopran I
Karolina Sikora – sopran II
Anna Radziejewska – alt
Rafał Żurek – tenor Artur Janda – bas
Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii Krakowskiej
Lidia Matynian/Maria Dziedzic-Król – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej
Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej
Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Zespół rozpoczął działalność w lutym 1945 roku jako pierwsza polska orkiestra symfoniczna po zakończeniu II wojny światowej. Na przestrzeni ponad 80 lat aktywności artystycznej na czele zespołu stali wybitni dyrygenci, m.in. B. Wodiczko, S. Skrowaczewski, W. Rowicki, A. Markowski, H. Czyż, J. Katlewicz, T. Strugała, M. Pijarowski, T. Bugaj, J. Krenz. Krakowska orkiestra filharmoniczna zasłużyła się szczególnie, wykonując dzieła Karola Szymanowskiego i Krzysztofa Pendereckiego.
Od wielu dekad zespół prowadzi szeroko zakrojoną działalność koncertową. Orkiestra występowała w ponad 30 krajach (m.in. w Iranie, Japonii, Kanadzie, Korei Południowej, Libanie, Turcji, Stanach Zjednoczonych), także w ramach światowych festiwali, takich jak Festival di Musica Contemporana, Maggio Musicale Fiorentino i Ravello Festival we Włoszech, Festiwal Flandryjski w Belgii, Festival Estival de Paris, Festival Europäischer Musik w Niemczech, Wexford Festival Opera w Irlandii, Warszawska Jesień czy Wratislavia Cantans. Orkiestra realizuje około 50 programów w każdym sezonie artystycznym, a w jej szerokim repertuarze znajdują się utwory z różnych epok – od Bacha aż do dzieł najnowszych. W dorobku zespołu znajdują się liczne prawykonania utworów kompozytorów XX wieku.
Chór Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Zespół założony w 1945 roku, brał udział w renomowanych festiwalach polskich (Wratislavia Cantans, Warszawska Jesień), a także zagranicznych, m.in. w Paryżu, Lyonie, La Chaise-Dieu, Wenecji, Rzymie, Baalbeck i Helsinkach. Jako pierwszy polski zespół wystąpił w mediolańskiej La Scali. Chór brał też udział w wielkich uroczystościach o randze międzynarodowej, takich jak koncert w Watykanie w 10 rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II, koncert w Berlinie z okazji zjednoczenia Niemiec, obchody 50 rocznicy wyzwolenia obozu koncentracyjnego Auschwitz czy uroczystości kanonizacyjne papieży Jana XXIII i Jana Pawła II w Watykanie.
Wśród ostatnich wybitnych osiągnięć zespołu warto wymienić nadzwyczajne wykonanie Credo Pendereckiego podczas koncertu w Rzymie, który odbył się w 2025 roku z okazji piątej rocznicy śmierci kompozytora i 20 rocznicy śmierci Jana Pawła II. Od wielu lat chór uzyskuje wyrazy uznania publiczności, recenzentów i współpracujących z nim dyrygentów, a zagraniczne tournée w Ameryce Północnej, Azji i niemal całej Europie zapewniły mu opinię „ambasadora kultury polskiej”.
Ukraiński Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej
Powstał w czerwcu 2022 roku z inicjatywy Filharmonii Krakowskiej. Tworzą go dzieci, które w wyniku trudnej sytuacji na Ukrainie zmuszone były opuścić swój kraj, znajdując w Polsce schronienie oraz możliwość dalszego rozwoju artystycznego. Główną ideą działalności chóru jest przybliżenie słuchaczom bogactwa kultury ukraińskiej oraz wspieranie więzi młodych śpiewaków z ich ojczystą tradycją.
W ciągu ponad czterech lat swojej działalności zespół wziął udział w licznych prestiżowych projektach artystycznych realizowanych na scenie Filharmonii Krakowskiej. Były to m.in.: koncerty z cyklu Musica Ars Amanda, coroczne koncerty kolęd, kantata sceniczna Carmina burana C. Orffa, Messe brève L. Delibesa, utwory G.F. Händla oraz M. Haydna. Chór odbył również szereg wyjazdów koncertowych po Polsce, a także uczestniczył w wykonaniu opery Brundibár Hansa Krásy. Zespół jest laureatem i zdobywcą Złotego Dyplomu konkursu Chorus Inside (Warszawa, 2023).
Natalia Rubiś – sopran I
Absolwentka Yale School of Music. Na scenie operowej kreowała m.in. tytułową rolę w Salome R. Straussa (Opera Wrocławska), Alice Ford w Falstaffie Verdiego i Benignę w Czarnej masce Pendereckiego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, Aidę Verdiego i Ariadnę R. Straussa w Operze Krakowskiej oraz tytułową Halkę we włoskiej prapremierze opery Moniuszki pod batutą Fabia Biondiego. Występowała w Teatro Real w Madrycie, Gran Teatre del Liceu w Barcelonie i na Händel-Festspiele w Halle. Regularnie występuje na Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena, podczas którego zaśpiewała w takich utworach, jak Kadisz Pendereckiego, III Symfonia Bernsteina, Le pauvre matelot Milhauda, Faniska Cherubiniego i Alexandre bis Martinů, a na koncercie finałowym 30 edycji wystąpiła w Pasji wg św. Łukasza Pendereckiego pod batutą Macieja Tworka. Jest także stałą gościnią festiwalu Chopin i jego Europa, gdzie wykonała Hrabinę, Widma i Nijołę Moniuszki. Zadebiutowała w Musikverein w Wiedniu w Pasji wg św. Jana Bacha, z Chicago Philharmonic wykonała Missa pro pace Kilara. Śpiewała Requiem Dvořáka z Yaroslavem Shemetem w Filharmonii Śląskiej, a Dzwony Rachmaninowa z Pawłem Przytockim w Filharmonii Łódzkiej. Za promocję rodzinnego Podhala w 2020 roku otrzymała tytuł Wiyrchowej Orlicy.
Anna Radziejewska – alt
Mezzosopran. Ukończyła z wyróżnieniem studia w klasie prof. Jerzego Artysza w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jest laureatką wielu krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych. Występowała w tak cenionych miejscach, jak Opera National de Paris, Teatro alla Scala w Mediolanie, Het Concertgebouw w Amsterdamie, Opera National du Rhin w Starsburgu, Bayerische Staatsoper, Vlaamse Opera, Konzerthaus w Wiedniu, Festiwal w Salzburgu, Festiwal Wiener Festwochen, Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie. Od 2017 roku jest solistką Polskiej Opery Królewskiej. Odznaczona brązowym i srebrnym medalem „Gloria Artis” oraz „Srebrnym Krzyżem Zasługi”. Za nagranie pieśni K. Szymanowskiego (DUX, 2008) otrzymała nagrody Selecionèe par ARTE i Orfèe D’Or 2009, a za album Maddalena ai piedi di Cristo A. Caldary – nagrody Fryderyk 2018 i Feniks 2018. Jest również pedagogiem śpiewu solowego (prof. dr hab.) na Wydziale Wokalno-Aktorskim Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Rafał Żurek – tenor
Ukończył studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Jerzego Knetiga na Wydziale Wokalno-Aktorskim. Warsztat doskonalił na kursach wokalnych prowadzonych przez Izabelę Kłosińską, Sergeia Leiferkusa, Jerzego Mechlińskiego oraz Ryszarda Karczykowskiego, pod którego opieką wokalną pozostaje obecnie. W 2018 roku debiutował partią Plutona w Orfeuszu w piekle Offenbacha w Operze Bałtyckiej w Gdańsku. Współpracuje z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Polską Operą Królewską, Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie, Operą na Zamku w Szczecinie oraz Operą Bałtycką w Gdańsku. Wykonywał partie m.in. Pasterza w Królu Rogerze Szymanowskiego, Azeala w L’enfant prodigue Debussy’ego, Panga w operze Turandot Pucciniego i Eisensteina w Zemście nietoperza J. Straussa. Występował również w operach Hrabina Moniuszki, Goplana Żeleńskiego, Eugeniusz Oniegin Czajkowskiego, Traviata Verdiego, Ślepy tor Meyera i Czarodziejski flet Mozarta. Śpiewał też m.in. w Requiem d-moll Mozarta, Mszy Nelsońskiej Haydna, Magnificat Bacha i Requiem dla świata T. Radziwonowicza.
Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie na kierunku dyrygentura chóralna. W latach 2009–2012 był śpiewakiem Chóru Polskiego Radia w Krakowie. Od 2010 roku jako dyrygent związany jest z Chórem Akademickim Uniwersytetu Jagiellońskiego „Camerata Jagellonica”. Od 2017 roku jest również dyrygentem Krakowskiego Chóru Akademickiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2013–2017 był dyrygentem Krakowskiego Chóru Męskiego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W 2016 roku był jednym z dyrygentów oraz aranżerów centralnych wydarzeń Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. W latach 2020–2024 był kierownikiem Chóru Opery Krakowskiej.
Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej
Ukończyła w 1996 roku Wydział Dyrygentury Chóralnej w Szkole Muzycznej im. D. Bortnianskiego w Sumach, uzyskując kwalifikacje nauczyciela muzyki. W latach 1996–2001 studiowała w Ukraińskiej Narodowej Akademii Muzycznej im. P. Czajkowskiego w Kijowie, gdzie uzyskała dyplom dyrygenta chóru oraz nauczyciela dyscyplin chóralnych. Po studiach odbyła czteroletnią praktykę asystencką w tej samej akademii. Pracując zawodowo prowadziła Chór Vesnyanka (1998–2007), Chór Szkoły Muzycznej im. D. Kabalewskiego (2005–2011) i Chór Kameralny Pokrov (2002–2017). Była również dyrektorem muzycznym Kijowskiego Akademickiego Teatru Lalek (2011–2022) oraz kierownikiem artystycznym Chóru Kameralnego Moravski (2016–2022).
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Warszawa 24.11.2026, g. 19:00
od 40.00 pln
Utworzone przez klarnecistę Pawła Szamburskiego trio Bastarda specjalizuje się w łączeniu muzyki dawnej i współczesnej, z elementami free jazzu i etno. Koncert zespołu w legendarnym SPATiFie będzie stanowił post-scriptum do ich ostatniej płyty – XB. W ramach festiwalu Eufonie usłyszymy autorskie interpretacje muzyki z filmów Andrzeja Wajdy. Członkowie zespołu wykonają kolektywne improwizacje, oparte na kompozycjach Wojciecha Kilara, Andrzeja Korzyńskiego, Krzysztofa Komedy i Jana Krenza.
Program:
Muzyka do filmów Andrzeja Wajdy w aranżacjach zespołu Bastarda
Wojciech Kilar
Walc z muzyki do filmu Ziemia Obiecana (1974)
Marsz kawalerii z muzyki do filmu Kronika wypadków miłosnych (1986)
Andrzej Korzyński
Temat przewodni z muzyki do filmu Człowiek z marmuru (1976)
Temat przewodni z muzyki do filmu Człowiek z żelaza (1981)
Krzysztof Komeda
Tango
Looking for Pelagia
z muzyki do filmu Niewinni Czarodzieje (1960)
Jan Krenz
Suita z muzyki do filmu Kanał (1956)
Temat przewodni z muzyki do filmu Popiół i diament (1958)
Wykonawcy:
Bastarda:
Paweł Szamburski – klarnet
Tomasz Pokrzywiński – wiolonczela
Michał Górczyński – klarnet kontrabasowy
[Biogramy - Bastarda vs Wajda]
Bastarda
Zespół powołany do życia w 2017 roku przez Pawła Szamburskiego (klarnet), Tomasza Pokrzywińskiego (wiolonczela) oraz Michała Górczyńskiego (klarnet kontrabasowy). Ten jedyny w swoim rodzaju zestaw instrumentów umożliwił muzykom wykreowanie wyjątkowego brzmienia, które stało się wyznacznikiem stylu i unikatową cechą Bastardy.
W krótkim czasie trio wykształciło własny język muzyczny, który stał się narzędziem do przetwarzania i komponowania nowej muzyki, czerpiącej inspiracje z wielu intrygujących źródeł – od średniowiecznej i renesansowej polifonii, przez XIX-wieczne chasydzkie Niguny, po muzykę tradycyjną z różnych zakątków świata (Portugalia, Polska, Litwa, Białoruś). Te zróżnicowane gatunki i teksty kultury stają się dla zespołu jedynie punktem wyjścia do własnych kompozycji i improwizacji – wczesnobarokowa metoda alla bastarda zostaje użyta w całkowicie nowym kontekście. W ten sposób muzyczne tradycje minionych epok płynnie przekształcają się w oryginalną, bardzo osobistą i na wskroś współczesną wypowiedź artystyczną.
Sukces pierwszych trzech albumów sprawił, że Bastarda stała się jednym z najciekawszych zespołów kameralnych na polskiej scenie muzycznej. Kolejne cztery albumy to seria wyjątkowych współprac tria z artystami z Polski i zagranicy (m.in. zespół Sutari, holenderska orkiestra Holland Baroque czy portugalski wokalista João de Sousa), które również zostały bardzo dobrze odebrane przez krytykę i słuchaczy.
W ostatnich latach zespół tworzył też nowe programy, komponowane specjalnie na zamówienie festiwali (m.in. Warszawska Jesień, Unsound Festival, Festiwal Kultury Żydowskiej w Grodzisku Mazowieckim) oraz instytucji kultury (program Polscy kompozytorzy muzyki filmowej przygotowany na 85-lecie radiowej Dwójki czy Faraon zrealizowany dla Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego). Za muzykę do słuchowiska Krakus C.K. Norwida w reżyserii D. Błaszczyka trio otrzymało Nagrodę im. J. Hajduna na XXI Festiwalu „Dwa Teatry”.
Bastarda doceniana jest również na arenie międzynarodowej. Już po wydaniu pierwszej płyty zespół zaproszony został jako partner międzynarodowego projektu badawczego Sound Memories: The Musical Past in Late-Medieval and Early-Modern Europe realizowanego przez wiodące europejskie uniwersytety (Humanities in the European Research Area). Niewątpliwym sukcesem jest także wydanie płyty w renomowanej wytwórni Pentatone i związane z tym wydawnictwem trasy koncertowe w Holandii (występy w tak prestiżowych miejscach, jak Het Concertgebouw w Amsterdamie).
Wydawniczo i środowiskowo grupa związana jest z wytwórnią Lado ABC oraz Audio Cave.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Program:
Muzyka do filmów Andrzeja Wajdy w aranżacjach zespołu Bastarda
Wojciech Kilar
Walc z muzyki do filmu Ziemia Obiecana (1974)
Marsz kawalerii z muzyki do filmu Kronika wypadków miłosnych (1986)
Andrzej Korzyński
Temat przewodni z muzyki do filmu Człowiek z marmuru (1976)
Temat przewodni z muzyki do filmu Człowiek z żelaza (1981)
Krzysztof Komeda
Tango
Looking for Pelagia
z muzyki do filmu Niewinni Czarodzieje (1960)
Jan Krenz
Suita z muzyki do filmu Kanał (1956)
Temat przewodni z muzyki do filmu Popiół i diament (1958)
Wykonawcy:
Bastarda:
Paweł Szamburski – klarnet
Tomasz Pokrzywiński – wiolonczela
Michał Górczyński – klarnet kontrabasowy
[Biogramy - Bastarda vs Wajda]
Bastarda
Zespół powołany do życia w 2017 roku przez Pawła Szamburskiego (klarnet), Tomasza Pokrzywińskiego (wiolonczela) oraz Michała Górczyńskiego (klarnet kontrabasowy). Ten jedyny w swoim rodzaju zestaw instrumentów umożliwił muzykom wykreowanie wyjątkowego brzmienia, które stało się wyznacznikiem stylu i unikatową cechą Bastardy.
W krótkim czasie trio wykształciło własny język muzyczny, który stał się narzędziem do przetwarzania i komponowania nowej muzyki, czerpiącej inspiracje z wielu intrygujących źródeł – od średniowiecznej i renesansowej polifonii, przez XIX-wieczne chasydzkie Niguny, po muzykę tradycyjną z różnych zakątków świata (Portugalia, Polska, Litwa, Białoruś). Te zróżnicowane gatunki i teksty kultury stają się dla zespołu jedynie punktem wyjścia do własnych kompozycji i improwizacji – wczesnobarokowa metoda alla bastarda zostaje użyta w całkowicie nowym kontekście. W ten sposób muzyczne tradycje minionych epok płynnie przekształcają się w oryginalną, bardzo osobistą i na wskroś współczesną wypowiedź artystyczną.
Sukces pierwszych trzech albumów sprawił, że Bastarda stała się jednym z najciekawszych zespołów kameralnych na polskiej scenie muzycznej. Kolejne cztery albumy to seria wyjątkowych współprac tria z artystami z Polski i zagranicy (m.in. zespół Sutari, holenderska orkiestra Holland Baroque czy portugalski wokalista João de Sousa), które również zostały bardzo dobrze odebrane przez krytykę i słuchaczy.
W ostatnich latach zespół tworzył też nowe programy, komponowane specjalnie na zamówienie festiwali (m.in. Warszawska Jesień, Unsound Festival, Festiwal Kultury Żydowskiej w Grodzisku Mazowieckim) oraz instytucji kultury (program Polscy kompozytorzy muzyki filmowej przygotowany na 85-lecie radiowej Dwójki czy Faraon zrealizowany dla Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego). Za muzykę do słuchowiska Krakus C.K. Norwida w reżyserii D. Błaszczyka trio otrzymało Nagrodę im. J. Hajduna na XXI Festiwalu „Dwa Teatry”.
Bastarda doceniana jest również na arenie międzynarodowej. Już po wydaniu pierwszej płyty zespół zaproszony został jako partner międzynarodowego projektu badawczego Sound Memories: The Musical Past in Late-Medieval and Early-Modern Europe realizowanego przez wiodące europejskie uniwersytety (Humanities in the European Research Area). Niewątpliwym sukcesem jest także wydanie płyty w renomowanej wytwórni Pentatone i związane z tym wydawnictwem trasy koncertowe w Holandii (występy w tak prestiżowych miejscach, jak Het Concertgebouw w Amsterdamie).
Wydawniczo i środowiskowo grupa związana jest z wytwórnią Lado ABC oraz Audio Cave.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Warszawa 25.11.2026, g. 19:00
od 60.00 pln
Tworzy piosenkowy electro-pop, ale komponuje też ścieżki dźwiękowe do filmów i spektakli. Podczas Eufonii zaprezentuje projekt Highest Point, łączący elementy koncertu, instalacji i performansu. Zobaczymy nową, autonomiczną formę sceniczną i usłyszymy muzykę, opartą na utworach Baascha, zrealizowanych wcześniej dla kina i teatru. Pod względem brzmieniowym będzie to synteza tanecznej rytmiki, ambientowych faktur i klasycznych instrumentów. Za scenografię i reżyserię świateł projektu odpowiada Aleksandr Prowaliński.
Program:
Highest Point koncert-instalacja oparta na motywach i fragmentach muzyki filmowej i teatralnej Baascha, przekształconych w nową, autonomiczną formę sceniczną.
Wykonawcy:
Baasch
scenografia i reżyseria świateł: Aleksandr Prowaliński
Producent muzyczny, kompozytor, wokalista, autor tekstów. Od lat działa na scenie alternatywnej muzyki elektronicznej oraz komponuje na potrzeby filmów i spektakli teatralnych. Laureat Fryderyka w kategorii elektronika, dwukrotnie nominowany do tej nagrody za muzykę filmową. Regularnie gra ze swoim zespołem na najważniejszych festiwalach w Polsce, takich jak Open’er, Tauron Nowa Muzyka, Audioriver, Męskie Granie, Zorza, Co Jest Grane. Koncertował też za granicą, m.in. we Francji, Niemczech (Reeperbahn Festival), Norwegii, Islandii, Czechach, Rumunii (TIFF – Transilvania International Film Festival), na Słowacji (Sharpe), Węgrzech (Sziget Festival) i Litwie, a nawet w Chinach. To, co charakterystyczne w artystycznej drodze Baascha, to różnorodność projektów, w których bierze udział.
Baasch ma na koncie osiem albumów długogrających. Pierwszy z nich to ścieżka dźwiękowa do obsypanego nagrodami filmu Płynące wieżowce Tomasza Wasilewskiego. Skomponował też muzykę towarzyszącą do opery Simon Boccanegra Verdiego w inscenizacji Agnieszki Smoczyńskiej w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, ścieżkę dźwiękową do serialu Lalka w reżyserii Pawła Maślony, a także do filmu Lipstick on the Glass i serialu Czarna śmierć Kuby Czekaja. Współpracuje również z reżyserami teatralnymi. Jego utwory były wydawane m.in. przez wytwórnię Mesh Maxa Coopera, Pets Recordings, belgijską wytwórnię PIAS czy Kayax. Od kilku lat prowadzi autorską audycję Neurotransmisja w Radio 357.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury. Współorganizatorem wydarzenia jest Nowy Teatr Międzynarodowe Centrum Kultury.
Program:
Highest Point koncert-instalacja oparta na motywach i fragmentach muzyki filmowej i teatralnej Baascha, przekształconych w nową, autonomiczną formę sceniczną.
Wykonawcy:
Baasch
scenografia i reżyseria świateł: Aleksandr Prowaliński
Producent muzyczny, kompozytor, wokalista, autor tekstów. Od lat działa na scenie alternatywnej muzyki elektronicznej oraz komponuje na potrzeby filmów i spektakli teatralnych. Laureat Fryderyka w kategorii elektronika, dwukrotnie nominowany do tej nagrody za muzykę filmową. Regularnie gra ze swoim zespołem na najważniejszych festiwalach w Polsce, takich jak Open’er, Tauron Nowa Muzyka, Audioriver, Męskie Granie, Zorza, Co Jest Grane. Koncertował też za granicą, m.in. we Francji, Niemczech (Reeperbahn Festival), Norwegii, Islandii, Czechach, Rumunii (TIFF – Transilvania International Film Festival), na Słowacji (Sharpe), Węgrzech (Sziget Festival) i Litwie, a nawet w Chinach. To, co charakterystyczne w artystycznej drodze Baascha, to różnorodność projektów, w których bierze udział.
Baasch ma na koncie osiem albumów długogrających. Pierwszy z nich to ścieżka dźwiękowa do obsypanego nagrodami filmu Płynące wieżowce Tomasza Wasilewskiego. Skomponował też muzykę towarzyszącą do opery Simon Boccanegra Verdiego w inscenizacji Agnieszki Smoczyńskiej w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, ścieżkę dźwiękową do serialu Lalka w reżyserii Pawła Maślony, a także do filmu Lipstick on the Glass i serialu Czarna śmierć Kuby Czekaja. Współpracuje również z reżyserami teatralnymi. Jego utwory były wydawane m.in. przez wytwórnię Mesh Maxa Coopera, Pets Recordings, belgijską wytwórnię PIAS czy Kayax. Od kilku lat prowadzi autorską audycję Neurotransmisja w Radio 357.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury. Współorganizatorem wydarzenia jest Nowy Teatr Międzynarodowe Centrum Kultury.
Warszawa 27.11.2026, g. 19:30
od 60.00 pln
Trzy utwory w dawnym stylu Henryka Mikołaja Góreckiego to popis twórczej erudycji, w którym kompozytor nawiązuje do pieśni dworskiej polskiego renesansu oraz tańców ludowych. Fantazja na skrzypce i orkiestrę Pēterisa Vasksa opowiada o najpotężniejszej sile świata – miłości, która jest źródłem nadziei na lepszą przyszłość. W drugiej części koncertu zabrzmi II Symfonia Jeana Sibeliusa, którą można odczytać jako metaforę śmierci i zmartwychwstania, ukazaną przez pryzmat majestatu fińskiej przyrody.
Program:
Henryk Mikołaj Górecki
Trzy utwory w dawnym stylu [8’]
Pēteris Vasks
Vox Amoris
Fantazja na skrzypce i orkiestrę smyczkową [24’]
**** przerwa [20’]
Jean Sibelius
II Symfonia D-dur op. 43 [43’]
Wykonawcy:
Liepāja Symphony Orchestra
Guntis Kuzma – dyrygent
Kristīne Balanas – skrzypce
[Biogramy - Liepaja Symphony Orchestra]
Liepāja Symphony Orchestra
Liepāja Symphony Orchestra (LSO) jest najdłużej działającą orkiestrą symfoniczną w krajach bałtyckich i jedyną profesjonalną orkiestrą na Łotwie poza Rygą. W 2010 roku LSO uzyskała status orkiestry państwowej.
Orkiestra regularnie koncertuje w krajach bałtyckich oraz odbywa tournée po Niemczech, Austrii, Hiszpanii, Szwecji, Grecji, Japonii, Chinach, Indiach, Azerbejdżanie i innych krajach. W repertuarze orkiestry szczególną rolę odgrywa muzyka łotewska – orkiestra wielokrotnie prawykonywała nowe utwory oraz zamawiała kolejne kompozycje.
LSO ma w swoim dorobku liczne nagrania wydane przez wytwórnie: Skani, Toccata Classics, Prima Classic, Jersica Records, Hänssler Classic, Odradek, Wergo i Sony.
Liepāja Symphony Orchestra trzykrotnie otrzymała najwyższe odznaczenie państwowe w dziedzinie muzyki – Wielką Nagrodę Muzyczną, a także zdobyła kilka nagród przyznawanych najlepszym łotewskim nagraniom roku.
Guntis Kuzma – dyrygent
Dyrygent i klarnecista, z powodzeniem współpracuje z wieloma orkiestrami. W latach 2014–2022 pełnił funkcję dyrygenta Łotewskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej, a w 2019 roku prowadził koncerty Orkiestry Kameralnej Accademia Baltica. Jako solista i dyrygent regularnie współpracuje z wieloma zespołami, w tym z Sinfoniettą Riga i Sinfonią Concertante.
Kuzma występował w Stanach Zjednoczonych, Danii, Estonii, na Łotwie, Litwie, Ukrainie, Niemczech, Szwecji i Czechach. Brał udział w licznych nagraniach dla Radia Łotewskiego. W 2022 roku wydał solowy album stworzony we współpracy z pianistką Agnese Egliņą.
Od sezonu 2022/2023 Kuzma jest głównym dyrygentem i dyrektorem artystycznym Liepāja Symphony Orchestra. Trwa właśnie czwarty sezon działalności orkiestry pod jego batutą. Artysta zbiera znakomite recenzje zarówno wśród krytyków muzycznych, jak i członków zespołu. Jego wpływ na rozwój orkiestry znajduje odzwierciedlenie w jej dojrzałym brzmieniu, wysokim poziomie artystycznym oraz jakości wykonawczej. Cechy te są często chwalone przez przedstawicieli środowiska muzycznego.
Kristīne Balanas – skrzypce
Ukończyła z wyróżnieniem Royal Academy of Music, gdzie studiowała u Györgya Pauka, a następnie kontynuowała edukację w Hochschule für Musik Hanns Eisler pod kierunkiem Kolji Blachera. Występowała z takimi orkiestrami, jak London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, WDR Sinfonieorchester, Orchestre de Chambre de Paris, Orquestra Simfònica de Barcelona, Orquesta Filarmónica de Gran Canaria, Helsińska Orkiestra Filharmoniczna, Trondheim Symfoniorkester i Łotewska Narodowa Orkiestra Symfoniczna. Współpracowała z takimi dyrygentami, jak Jukka-Pekka Saraste, James Gaffigan, Tarmo Peltokoski, Trevor Pinnock, Gergely Madaras, Andris Poga i Josep Vicent.
Artystka występowała w renomowanych salach koncertowych, wśród których wymienić można L’Auditori w Barcelonie, Royal Albert Hall i Sydney Opera House, a także podczas Dresdner Musikfestspiele, Moritzburg Festival oraz Festiwalu Muzyki Kameralnej w Risør. Można ją było również usłyszeć w audycjach In Tune BBC Radio 3 i The One Show BBC One oraz na antenie Łotewskiego Radia Narodowego.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Program:
Henryk Mikołaj Górecki
Trzy utwory w dawnym stylu [8’]
Pēteris Vasks
Vox Amoris
Fantazja na skrzypce i orkiestrę smyczkową [24’]
**** przerwa [20’]
Jean Sibelius
II Symfonia D-dur op. 43 [43’]
Wykonawcy:
Liepāja Symphony Orchestra
Guntis Kuzma – dyrygent
Kristīne Balanas – skrzypce
[Biogramy - Liepaja Symphony Orchestra]
Liepāja Symphony Orchestra
Liepāja Symphony Orchestra (LSO) jest najdłużej działającą orkiestrą symfoniczną w krajach bałtyckich i jedyną profesjonalną orkiestrą na Łotwie poza Rygą. W 2010 roku LSO uzyskała status orkiestry państwowej.
Orkiestra regularnie koncertuje w krajach bałtyckich oraz odbywa tournée po Niemczech, Austrii, Hiszpanii, Szwecji, Grecji, Japonii, Chinach, Indiach, Azerbejdżanie i innych krajach. W repertuarze orkiestry szczególną rolę odgrywa muzyka łotewska – orkiestra wielokrotnie prawykonywała nowe utwory oraz zamawiała kolejne kompozycje.
LSO ma w swoim dorobku liczne nagrania wydane przez wytwórnie: Skani, Toccata Classics, Prima Classic, Jersica Records, Hänssler Classic, Odradek, Wergo i Sony.
Liepāja Symphony Orchestra trzykrotnie otrzymała najwyższe odznaczenie państwowe w dziedzinie muzyki – Wielką Nagrodę Muzyczną, a także zdobyła kilka nagród przyznawanych najlepszym łotewskim nagraniom roku.
Guntis Kuzma – dyrygent
Dyrygent i klarnecista, z powodzeniem współpracuje z wieloma orkiestrami. W latach 2014–2022 pełnił funkcję dyrygenta Łotewskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej, a w 2019 roku prowadził koncerty Orkiestry Kameralnej Accademia Baltica. Jako solista i dyrygent regularnie współpracuje z wieloma zespołami, w tym z Sinfoniettą Riga i Sinfonią Concertante.
Kuzma występował w Stanach Zjednoczonych, Danii, Estonii, na Łotwie, Litwie, Ukrainie, Niemczech, Szwecji i Czechach. Brał udział w licznych nagraniach dla Radia Łotewskiego. W 2022 roku wydał solowy album stworzony we współpracy z pianistką Agnese Egliņą.
Od sezonu 2022/2023 Kuzma jest głównym dyrygentem i dyrektorem artystycznym Liepāja Symphony Orchestra. Trwa właśnie czwarty sezon działalności orkiestry pod jego batutą. Artysta zbiera znakomite recenzje zarówno wśród krytyków muzycznych, jak i członków zespołu. Jego wpływ na rozwój orkiestry znajduje odzwierciedlenie w jej dojrzałym brzmieniu, wysokim poziomie artystycznym oraz jakości wykonawczej. Cechy te są często chwalone przez przedstawicieli środowiska muzycznego.
Kristīne Balanas – skrzypce
Ukończyła z wyróżnieniem Royal Academy of Music, gdzie studiowała u Györgya Pauka, a następnie kontynuowała edukację w Hochschule für Musik Hanns Eisler pod kierunkiem Kolji Blachera. Występowała z takimi orkiestrami, jak London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, WDR Sinfonieorchester, Orchestre de Chambre de Paris, Orquestra Simfònica de Barcelona, Orquesta Filarmónica de Gran Canaria, Helsińska Orkiestra Filharmoniczna, Trondheim Symfoniorkester i Łotewska Narodowa Orkiestra Symfoniczna. Współpracowała z takimi dyrygentami, jak Jukka-Pekka Saraste, James Gaffigan, Tarmo Peltokoski, Trevor Pinnock, Gergely Madaras, Andris Poga i Josep Vicent.
Artystka występowała w renomowanych salach koncertowych, wśród których wymienić można L’Auditori w Barcelonie, Royal Albert Hall i Sydney Opera House, a także podczas Dresdner Musikfestspiele, Moritzburg Festival oraz Festiwalu Muzyki Kameralnej w Risør. Można ją było również usłyszeć w audycjach In Tune BBC Radio 3 i The One Show BBC One oraz na antenie Łotewskiego Radia Narodowego.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury.
Warszawa 27.11.2026, g. 20:00
od 30.00 pln
KONCERT WYPRZEDANY
Śląski duet Etnobotanika specjalizuje się w przywoływaniu dźwiękowych duchów przeszłości. Sample z dawnych lat wplata w oniryczną elektronikę i taneczne rytmy. W ramach Eufonii duet zaprezentuje album Kosmobotanika, zawierający muzyczną opowieść o tym, jak wyobrażano sobie kosmiczne podróże w czasach PRL-u. Podczas koncertu nagrania Etnobotaniki nabiorą bardziej klubowego brzmienia, a towarzyszyć im będą fragmenty polskich filmów sci-fi. Występ odbędzie się w Planetarium w Centrum Nauki Kopernik.
Program:
Etnobotanika
Materiał z albumu Kosmobotanika (2025)
Wykonawcy:
Etnobotanika
Tajemniczy duet z Górnego Śląska, który jedną nogą stoi twardo na gruncie muzyki elektronicznej, a drugą bada tereny sampli i hip-hopu, tworząc swój unikatowy styl. Ich wzrok i uszy zwrócone są ku skrawkom przeszłości – fragmentom starych polskich filmów, na wpół zapomnianym serialom, wyrywkom z mniej i bardziej znanych rodzimych piosenek nagranych przed laty. W czasie swoich występów na żywo prezentują własne kompozycje, często w nowych, bardziej tanecznych wersjach.
Do tej pory wydali trzy świetnie przyjęte albumy studyjne (Fruwający Przestępca, Leśne Duchy, Kosmobotanika) oraz jedną EPkę (Wakizashi). Współpracują z wytwórniami The Very Polish Cut Outs i Superkasety Records. Ich talent docenili m.in. Gazeta Wyborcza, która wybrała Kosmobotanikę jedną z 20 najlepszych polskich płyt roku 2025 (miejsce ósme), Quebonafide, który zaprosił ich do współpracy przy utworze Echo (wspólna kompozycja znalazła się na albumie Północ/Południe tego artysty) oraz setki tysięcy słuchaczy, którzy dali wyraz swojego uznania w liczbie sprzedanych płyt i kaset (każdy z albumów sprzedał się w blisko dwóch tysiącach egzemplarzy), a także odtworzeń w serwisach streamingowych i na YouTube (album Kosmobotanika ma na tej platformie aktualnie ponad 400 tysięcy wyświetleń). Muzyka, którą prezentują, jest też świetnie odbierana przez okoliczną faunę i florę oraz byty astralne.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury. WFDiF jest Partnerem projektu i właścicielem praw do filmów.
Śląski duet Etnobotanika specjalizuje się w przywoływaniu dźwiękowych duchów przeszłości. Sample z dawnych lat wplata w oniryczną elektronikę i taneczne rytmy. W ramach Eufonii duet zaprezentuje album Kosmobotanika, zawierający muzyczną opowieść o tym, jak wyobrażano sobie kosmiczne podróże w czasach PRL-u. Podczas koncertu nagrania Etnobotaniki nabiorą bardziej klubowego brzmienia, a towarzyszyć im będą fragmenty polskich filmów sci-fi. Występ odbędzie się w Planetarium w Centrum Nauki Kopernik.
Program:
Etnobotanika
Materiał z albumu Kosmobotanika (2025)
Wykonawcy:
Etnobotanika
Tajemniczy duet z Górnego Śląska, który jedną nogą stoi twardo na gruncie muzyki elektronicznej, a drugą bada tereny sampli i hip-hopu, tworząc swój unikatowy styl. Ich wzrok i uszy zwrócone są ku skrawkom przeszłości – fragmentom starych polskich filmów, na wpół zapomnianym serialom, wyrywkom z mniej i bardziej znanych rodzimych piosenek nagranych przed laty. W czasie swoich występów na żywo prezentują własne kompozycje, często w nowych, bardziej tanecznych wersjach.
Do tej pory wydali trzy świetnie przyjęte albumy studyjne (Fruwający Przestępca, Leśne Duchy, Kosmobotanika) oraz jedną EPkę (Wakizashi). Współpracują z wytwórniami The Very Polish Cut Outs i Superkasety Records. Ich talent docenili m.in. Gazeta Wyborcza, która wybrała Kosmobotanikę jedną z 20 najlepszych polskich płyt roku 2025 (miejsce ósme), Quebonafide, który zaprosił ich do współpracy przy utworze Echo (wspólna kompozycja znalazła się na albumie Północ/Południe tego artysty) oraz setki tysięcy słuchaczy, którzy dali wyraz swojego uznania w liczbie sprzedanych płyt i kaset (każdy z albumów sprzedał się w blisko dwóch tysiącach egzemplarzy), a także odtworzeń w serwisach streamingowych i na YouTube (album Kosmobotanika ma na tej platformie aktualnie ponad 400 tysięcy wyświetleń). Muzyka, którą prezentują, jest też świetnie odbierana przez okoliczną faunę i florę oraz byty astralne.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury. WFDiF jest Partnerem projektu i właścicielem praw do filmów.
Warszawa 28.11.2026, g. 19:00
od 50.00 pln
Dzieła tworzących w XVIII wieku kompozytorów gdańskich odzwierciedlają zarówno pełne rozmachu życie kulturalne portowego miasta, jak i głęboką religijność jego mieszkańców. W utworach instrumentalnych twórcy zdradzają swoją otwartość na nowości płynące z Zachodu, a w odznaczających się bogatą instrumentacją kantatach z wirtuozowską partią sopranową dają świadectwo zróżnicowanej wizji szczęścia i spełnienia – od pochwały dobrobytu w życiu doczesnym, po nagrodę za ziemski trud w życiu wiecznym.
Program:
Johann Valentin Meder
Chaconne c-moll [6’]
Johann Gottlieb Goldberg
Sonata g-moll
na dwoje skrzypiec i basso continuo [12’]
Gottfried Österreich
Kantata Nimm das Opfer unsrer Hertzen
na sopran i instrumenty [23’]
słowa: autor nieznany
Johann Gottlieb Goldberg
Sonata c-moll
na dwoje skrzypiec, altówkę i basso continuo [13’]
Johann Jeremias du Grain
Herr, nun lässest du deinen Diener
na sopran, dwoje skrzypiec, altówkę i basso continuo [16’]
słowa: Johann Jacob Rambach
Wykonawcy:
Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona
Krzysztof Garstka – dyrygent
Joanna Sojka – sopran
Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona
Zespół Capella Regia Polona został powołany we wrześniu 2018 roku, a jego repertuar obejmuje muzykę polskiego i europejskiego baroku – dzieła oratoryjno-kantatowe, opery (m.in. Rodelinda Händla, L’Orfeo Monteverdiego, Scene buffe A. Scarlattiego, Dido and Aeneas Purcella) i muzykę instrumentalną. W skład zespołu wchodzą młodzi i utalentowani instrumentaliści specjalizujący się w wykonawstwie muzyki dawnej, grający na instrumentach z epoki lub ich kopiach. Muzycy współpracują zarówno z najlepszymi polskimi, jak i zagranicznymi zespołami. Funkcję kierownika muzycznego Capella Regia Polona pełni klawesynista Krzysztof Garstka.
Michał Piotrowski – skrzypce, koncertmistrz
Małgorzata Góraj – skrzypce
Joanna Gręziak – skrzypce
Kamila Guz – skrzypce
Marta Korbel – skrzypce
Alicja Sierpińska – skrzypce
Szymon Strzelczyk – skrzypce
Kacper Szpot – skrzypce
Natalia Reichert – altówka
Katarzyna Rymuza – altówka
Tomasz Frycz – wiolonczela
Bernadetta Wieczerzyńska – wiolonczela
Grzegorz Zimak – kontrabas
Filip Zieliński – lutnia, teorba
Klaudyna Żołnierek – lutnia, teorba
Agnieszka Mazur-Zborowska – obój
Krzysztof Garstka – klawesyn, pozytyw, kierownik muzyczny zespołu
Klawesynista i pedagog, z zamiłowania i zawodu związany przede wszystkim ze światem dawnej opery oraz XVII- i XVIII-wiecznej muzyki wokalno-instrumentalnej. Swoje zamiłowanie do muzyki wokalnej rozwinął dzięki kontaktowi i współpracy z czołowymi polskimi wokalistami – Olgą Pasiecznik, Anną Radziejewską, Jadwigą Rappé i Arturem Stefanowiczem. Pierwsze kroki w prowadzeniu zespołów stawiał z założoną przez siebie orkiestrą instrumentów historycznych Gradus ad Parnassum, z którą zrealizował takie produkcje operowe, jak La serva padrona Pergolesiego, L’incoronazione di Poppea Monteverdiego i Aci, Galatea e Polifemo Händla.
W 2018 roku uzyskał stopień doktora w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina, gdzie pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Organów i Klawesynu. W warszawskiej uczelni ukończył też studia klawesynowe w klasie Aliny Ratkowskiej i Leszka Kędrackiego. Jest także absolwentem studiów podyplomowych w klasie Andrei Marcona w Schola Cantorum Basiliensis (Szwajcaria) oraz stypendystą programu Erasmus-Socrates, w ramach którego odbył półroczne studia pod kierunkiem Evy Marii Polerus i Michaela Hella w Universität für Musik und Darstellende Kunst w Grazu (Austria).
Joanna Sojka – sopran
Sopran liryczno-koloraturowy. Absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie (dyplom z wyróżnieniem), studiowała również w Hochschule für Künste Bremen.
Wykonuje bogaty repertuar operowy – od baroku po romantyzm. Na scenie regularnie kreuje postać Królowej Nocy w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta (Opera na Zamku w Szczecinie). Wykonywała liczne partie operowe, takie jak Donna Anna (Don Giovanni Mozarta), Angelika (Orlando G.F. Händla), Euridice (Orfeo ed Euridice Ch.W. Glucka), Miłość/Nimfa (Titon et l’Aurore J.-J. de Mondonville’a), Belinda (Dydona i Eneasz H. Purcella), a także role w dziełach G. Donizettiego. W wersjach koncertowych występowała jako Sifare (Mitridate, re di Ponto Mozarta), Megacle (L’Olimpiade A. Vivaldiego), Celia (Lucio Silla Mozarta) i Nitocris (Belshazzar Händla).
Występuje na scenach polskich i zagranicznych. Współpracowała z uznanymi dyrygentami (M. Minkowski, R. Alessandrini, Ch. Pluhar, P. Jaroussky) oraz renomowanymi zespołami. Posiada w dorobku nagrania płytowe m.in. pieśni E. Pankiewicza.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury. Współorganizatorem wydarzenia jest Polska Opera Królewska.
Program:
Johann Valentin Meder
Chaconne c-moll [6’]
Johann Gottlieb Goldberg
Sonata g-moll
na dwoje skrzypiec i basso continuo [12’]
Gottfried Österreich
Kantata Nimm das Opfer unsrer Hertzen
na sopran i instrumenty [23’]
słowa: autor nieznany
Johann Gottlieb Goldberg
Sonata c-moll
na dwoje skrzypiec, altówkę i basso continuo [13’]
Johann Jeremias du Grain
Herr, nun lässest du deinen Diener
na sopran, dwoje skrzypiec, altówkę i basso continuo [16’]
słowa: Johann Jacob Rambach
Wykonawcy:
Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona
Krzysztof Garstka – dyrygent
Joanna Sojka – sopran
Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona
Zespół Capella Regia Polona został powołany we wrześniu 2018 roku, a jego repertuar obejmuje muzykę polskiego i europejskiego baroku – dzieła oratoryjno-kantatowe, opery (m.in. Rodelinda Händla, L’Orfeo Monteverdiego, Scene buffe A. Scarlattiego, Dido and Aeneas Purcella) i muzykę instrumentalną. W skład zespołu wchodzą młodzi i utalentowani instrumentaliści specjalizujący się w wykonawstwie muzyki dawnej, grający na instrumentach z epoki lub ich kopiach. Muzycy współpracują zarówno z najlepszymi polskimi, jak i zagranicznymi zespołami. Funkcję kierownika muzycznego Capella Regia Polona pełni klawesynista Krzysztof Garstka.
Michał Piotrowski – skrzypce, koncertmistrz
Małgorzata Góraj – skrzypce
Joanna Gręziak – skrzypce
Kamila Guz – skrzypce
Marta Korbel – skrzypce
Alicja Sierpińska – skrzypce
Szymon Strzelczyk – skrzypce
Kacper Szpot – skrzypce
Natalia Reichert – altówka
Katarzyna Rymuza – altówka
Tomasz Frycz – wiolonczela
Bernadetta Wieczerzyńska – wiolonczela
Grzegorz Zimak – kontrabas
Filip Zieliński – lutnia, teorba
Klaudyna Żołnierek – lutnia, teorba
Agnieszka Mazur-Zborowska – obój
Krzysztof Garstka – klawesyn, pozytyw, kierownik muzyczny zespołu
Klawesynista i pedagog, z zamiłowania i zawodu związany przede wszystkim ze światem dawnej opery oraz XVII- i XVIII-wiecznej muzyki wokalno-instrumentalnej. Swoje zamiłowanie do muzyki wokalnej rozwinął dzięki kontaktowi i współpracy z czołowymi polskimi wokalistami – Olgą Pasiecznik, Anną Radziejewską, Jadwigą Rappé i Arturem Stefanowiczem. Pierwsze kroki w prowadzeniu zespołów stawiał z założoną przez siebie orkiestrą instrumentów historycznych Gradus ad Parnassum, z którą zrealizował takie produkcje operowe, jak La serva padrona Pergolesiego, L’incoronazione di Poppea Monteverdiego i Aci, Galatea e Polifemo Händla.
W 2018 roku uzyskał stopień doktora w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina, gdzie pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Organów i Klawesynu. W warszawskiej uczelni ukończył też studia klawesynowe w klasie Aliny Ratkowskiej i Leszka Kędrackiego. Jest także absolwentem studiów podyplomowych w klasie Andrei Marcona w Schola Cantorum Basiliensis (Szwajcaria) oraz stypendystą programu Erasmus-Socrates, w ramach którego odbył półroczne studia pod kierunkiem Evy Marii Polerus i Michaela Hella w Universität für Musik und Darstellende Kunst w Grazu (Austria).
Joanna Sojka – sopran
Sopran liryczno-koloraturowy. Absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie (dyplom z wyróżnieniem), studiowała również w Hochschule für Künste Bremen.
Wykonuje bogaty repertuar operowy – od baroku po romantyzm. Na scenie regularnie kreuje postać Królowej Nocy w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta (Opera na Zamku w Szczecinie). Wykonywała liczne partie operowe, takie jak Donna Anna (Don Giovanni Mozarta), Angelika (Orlando G.F. Händla), Euridice (Orfeo ed Euridice Ch.W. Glucka), Miłość/Nimfa (Titon et l’Aurore J.-J. de Mondonville’a), Belinda (Dydona i Eneasz H. Purcella), a także role w dziełach G. Donizettiego. W wersjach koncertowych występowała jako Sifare (Mitridate, re di Ponto Mozarta), Megacle (L’Olimpiade A. Vivaldiego), Celia (Lucio Silla Mozarta) i Nitocris (Belshazzar Händla).
Występuje na scenach polskich i zagranicznych. Współpracowała z uznanymi dyrygentami (M. Minkowski, R. Alessandrini, Ch. Pluhar, P. Jaroussky) oraz renomowanymi zespołami. Posiada w dorobku nagrania płytowe m.in. pieśni E. Pankiewicza.
Organizatorem wydarzenia jest Narodowe Centrum Kultury. Współorganizatorem wydarzenia jest Polska Opera Królewska.